இந்திய மாநிலங்களின் தலைநகரங்களும் ஒன்றியப் பகுதிகளின் தலைநகரங்களும்

விக்கிப்பீடியா:பட்டியலிடல்
இந்தியாவின் மாநிலங்களும்
ஆட்சிப்பகுதிகளும்
:
பரப்பளவு
மக்கள்தொகை
உயர்வான இடம்
ஜி.டி.பி
ம.வ.சு
வரி வருவாய்
வாக்காளர்கள்
சுருக்கம்
வளர்ச்சி விகிதம்
நோய் தடுப்பு
கல்வியறிவு
மின்சாரம்
தலைநகரங்கள்
ஊடக வெளிப்பாடு
பெயர் பிறப்பிடம்
எச்.ஐ.வி விழிப்புணர்வு
வீட்டு அளவு
குறைந்த எடை மக்கள்
வழிபாட்டு இடங்கள்
தொலைக்காட்சி உரிமை
போக்குவரத்து வலைப்பின்னல்
மின் திறன்
ஆயுள் எதிர்பார்ப்பு
வாகன எண்ணிக்கை


இந்தியா இருபத்தி எட்டு மாநிலங்கள் மற்றும் எட்டு யூனியன் பிரதேசங்களாக (UTs) பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.[1] யூனியன் பிரதேசங்கள் மத்திய அரசால் நிர்வகிக்கப்படும் மேலும் அவர்களின் சொந்த அரசாங்கத்தையும் கொண்டிருக்கின்றன. மூன்று யூனியன் பிரதேசங்கள்,சம்மு காசுமீர் , தில்லி தேசிய தலைநகரப் பிரதேசம் மற்றும் புதுச்சேரிக்கு தங்கள் சொந்த சட்டமன்றங்கள் இருக்கின்றன. 1956-இல், மாநிலங்கள் மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ், மொழிவாரியாக மாநிலங்கள் மறுசீரமைக்கப்பட்டன. அதன் பிறகு அவற்றின் அமைப்பு பெரிய அளவில் மாறாமல் உள்ளது. ஒவ்வொரு மாநிலம் அல்லது யூனியன் பிரதேசம் மேலும் நிர்வாக மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.[2] மாநில மற்றும் யூனியன் பிரதேசங்கள், நிர்வாக சட்டம் மற்றும் நீதித்துறை தலைநகரங்களில் அடிப்படையில் பிரிக்கப்பட்டு உள்ளன.

இமாச்சலப் பிரதேசம் , கர்நாடகம் , மகாராட்டிரம் மற்றும் உத்தராகண்டம் ஆகிய மூன்று மாநிலங்களின் சட்டமன்றங்கள் கோடை மற்றும் குளிர்கால அமர்வுகளுக்காக வெவ்வேறு தலைநகரங்களில் கூடுகின்றன. லடாக் அதன் நிர்வாக தலைநகரங்களாக லே மற்றும் கார்கில் இரண்டையும் கொண்டுள்ளது.

மாநிலங்களின் தலைநகரங்களும் ஒன்றியப் பகுதிகளின் தலைநகரங்களும் தொகு

மாநில மற்றும் யூனியன் பிரதேச தலைநகரங்கள் நிர்வாக, சட்டமன்ற மற்றும் நீதித்துறை தலைநகரங்களின்படி வரிசைப்படுத்தப்படுகின்றன. நிர்வாக தலைநகரம் என்பது நிர்வாக அரசு அலுவலகங்கள் அமைந்துள்ள இடம்.

 
இந்தியாவின் 28 மாநிலங்கள் மற்றும் 8 பிரதேசங்கள்

மாநிலங்கள்:

  1. ஆந்திரப் பிரதேசம்
  2. அருணாசலப் பிரதேசம்
  3. அசாம்
  4. பீகார்
  5. சத்தீசுகர்
  6. கோவா
  7. குசராத்து
  1. அரியானா
  2. இமாச்சலப் பிரதேசம்
  3. தெலங்காணா
  4. சார்க்கண்டு
  5. கருநாடகம்
  6. கேரளம்
  7. மத்தியப் பிரதேசம்
  1. மகாராட்டிரம்
  2. மணிப்பூர்
  3. மேகாலயா
  4. மிசோரம்
  5. நாகாலாந்து
  6. ஒடிசா
  7. பஞ்சாப்
  1. இராசத்தான்
  2. சிக்கிம்
  3. தமிழ் நாடு
  4. திரிபுரா
  5. உத்தரப் பிரதேசம்
  6. உத்தராகண்டம்
  7. மேற்கு வங்காளம்

ஒன்றியப் பகுதிகள்:

  1. அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள்
  2. சண்டிகர்
  3. தாத்ரா மற்றும் நகர் அவேலி மற்றும் தாமன் மற்றும் தியூ
  4. சம்மு காசுமீர்
  5. இலட்சத்தீவுகள்
  6. தேசிய தலைநகர் பகுதி
  7. புதுச்சேரி
  8. இலடாக்கு


மாநிலங்களில்
எண் மாநிலம் நிர்வாக தலைநகரம் சட்டமன்ற தலைநகரம் நீதித்துறை தலைநகரம் நிறுவப்பட்ட ஆண்டு முன்னாள் தலைநகர்
1 ஆந்திரப் பிரதேசம் அமராவதி அமராவதி அமராவதி 1956 கர்னூல் (1953-1956)  ஐதராபாத்து[a](1956–2017)
2 அருணாசலப் பிரதேசம் இட்டாநகர் இட்டாநகர் குவுகாத்தி 1987
3 அசாம் திஸ்பூர் திஸ்பூர் குவுகாத்தி 1972 சில்லாங்[b] (1950–1972)
4 பீகார் பட்னா பட்னா பட்னா 1950
5 சத்தீசுகர் ராய்ப்பூர்[c] ராய்ப்பூர் பிலாசுப்பூர் 2000
6 கோவா பனஜி[d] போர்வோரிம் மும்பை 1987
7 குசராத்து காந்திநகர் காந்திநகர் அகமதாபாது 1970 அகமதாபாது (1960–1970)
8 அரியானா சண்டிகர்[e] சண்டிகர் சண்டிகர் 1966
9 இமாச்சலப் பிரதேசம் சிம்லா சிம்லா (கோடை)

தரம்சாலா (குளிர்காலம்)[5]

சிம்லா 1971
10 தெலங்காணா ஐதராபாத்து ஐதராபாத்து ஐதராபாத்து 2014
11 சார்க்கண்டு ராஞ்சி ராஞ்சி ராஞ்சி 2000
12 கர்நாடகம் பெங்களூர் பெங்களூர் (கோடை)

பெல்காம் (குளிர்காலம்)

பெங்களூர் 1956
13 கேரளம் திருவனந்தபுரம் திருவனந்தபுரம் எர்ணாகுளம் 1956
14 மத்தியப் பிரதேசம் போபால் போபால் ஜபல்பூர் 1956
15 மகாராட்டிரம் மும்பை[f] மும்பை (கோடை)

நாக்பூர் (குளிர்காலம்)

மும்பை 1960
16 மணிப்பூர் இம்பால் இம்பால் இம்பால் 1972
17 மேகாலயா சில்லாங் சில்லாங் சில்லாங் 1972
18 மிசோரம் அய்சால் அய்சால் குவுகாத்தி 1987
19 நாகாலாந்து கோகிமா கோகிமா குவுகாத்தி 1963
20 ஒடிசா புவனேசுவரம் புவனேசுவரம் கட்டக் 1950
21 பஞ்சாப் சண்டிகர்[g] சண்டிகர் சண்டிகர் 1966
22 ராஜஸ்தான் செய்ப்பூர் செய்ப்பூர் சோத்பூர் 1950
23 சிக்கிம் கேங்டாக்[h] கேங்டாக் கேங்டாக் 1975
24 தமிழ்நாடு சென்னை[i] சென்னை சென்னை 1956
25 திரிபுரா அகர்தலா அகர்தலா அகர்தலா 1972
26 உத்தரப் பிரதேசம் இலக்னோ இலக்னோ பிரயாக்ராஜ் 1950
27 உத்தராகண்டம் தேராதூன் பரரிசைன் (கோடை)

தேராதூன் (குளிர்காலம்)

நைனித்தால் 2000
28 மேற்கு வங்காளம் கொல்கத்தா கொல்கத்தா கொல்கத்தா 1950
யூனியன் பிரதேசங்கள்
இல்லை. யூனியன் பிரதேசம் நிர்வாக தலைநகரம் சட்டமன்றம்

தலைநகரம்

நீதித்துறை தலைநகரம் நிறுவப்பட்ட ஆண்டு
A அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் போர்ட் பிளேர் கொல்கத்தா 1956
B சண்டிகர் சண்டிகர் சண்டிகர் 1966
C தாத்ரா மற்றும் நகர் ஹவேலி மற்றும் தாமன் மற்றும் தியூ தமன் மும்பை 2020
D சம்மு காசுமீர் சிறிநகர் (கோடை)

ஜம்மு (குளிர்காலம்)

சிறிநகர் (கோடை)

ஜம்மு (குளிர்காலம்)

சிறிநகர் (கோடை)

ஜம்மு (குளிர்காலம்)

2019
E இலட்சத்தீவுகள் கவரத்தி எர்ணாகுளம் 1956
F தேசிய தலைநகர் பகுதி புது தில்லி புது தில்லி புது தில்லி 1956
G புதுச்சேரி பாண்டிச்சேரி பாண்டிச்சேரி சென்னை 1951
H லடாக் லே (கோடை)

கார்கில் (குளிர்காலம்)

சிறிநகர் (கோடை)

ஜம்மு (குளிர்காலம்)

2019

குறிப்புகள் தொகு

  1. ஹைதராபாத் 2024 வரை ஆந்திரப் பிரதேசம் மற்றும் தெலுங்கானாவின் கூட்டுத் தலைநகராக உள்ளது.
  2. ஷில்லாங் 1972 வரை அஸ்ஸாம் மற்றும் மேகாலயாவின் கூட்டுத் தலைநகராக இருந்தது.[3]
  3. நயா ராய்பூர் சத்தீஸ்கரின் தலைநகராக ராய்ப்பூரை மாற்ற திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
  4. 1843 இல் கோவாவின் தலைநகராக பனாஜி இருந்தது, அது போர்த்துகீசியர்களால் ஆளப்பட்டது..[4]
  5. பஞ்சாப் மற்றும் அரியானா ஆகிய இரண்டு மாநிலங்களுக்கான ஒரே தலைநகராக சண்டிகர் உள்ளது.
  6. மும்பை (பம்பாய்) 1950 வரை ஒரு மாகாணமாக இருந்த பம்பாய் பிரசிடென்சி தலைநகராக இருந்தது. அதன் பிறகு பம்பாய் பம்பாய் மாநிலத்தின் தலைநகரானது. பின்னர், பம்பாய் மாநிலம் குஜராத்தாக பிரிக்கப்பட்டது.
  7. பஞ்சாப் மற்றும் அரியானா ஆகிய இரண்டு மாநிலங்களுக்கான ஒரே தலைநகராக சண்டிகர் உள்ளது.
  8. காங்டாக் 1890 முதல் சிக்கிமின் தலைநகராக இருந்து வருகிறது. சிக்கிம் இராச்சியம் 1975 இல் இந்திய ஒன்றியத்தில் இணைந்தது.[6]
  9. சென்னை (மெட்ராஸ்) 1839 முதல் மெட்ராஸ் பிரசிடென்சி தலைநகராக இருந்தது, இது 1956 இல் மெட்ராஸ் மாநிலமாக மாற்றப்பட்டது. மெட்ராஸ் மாநிலம் 1968 இல் தமிழ்நாடு என மறுபெயரிடப்பட்டது.

மூலம் தொகு