கசானவித்துப் பேரரசு


கசானவித்து பேரரசு (Ghaznavid Empire) (பாரசீகம்: غزنویان ġaznaviyān) தற்கால ஈரானில் வாழ்ந்த துருக்கிய இன மம்லூக் எனும் அடிமைப் படைவீரர்களான [1] [2][a][3]கசானவித்து வம்சத்தவர்கள், தற்கால நடு ஆசியாவின் திரான்சாக்சியானா, ஆப்கானித்தான், ஈரான் மற்றும் பாகிஸ்தான் பகுதிகளை கிபி 977 முதல் 1186 முடிய 209 ஆன்டுகள் ஆண்டனர்.[4] கசானவித்துப் பேரரசின் தலைநகரமாக காசுனி மற்றும் லாகூர் நகரங்கள் இருந்தனர்.

காசனவித்து பேரரசு
غزنویان

Flag of Ghaznavids
கொடி
தலைநகரம்காசுனி
(977–1163)
லாகூர்
(1163–1186)
சமயம் சுன்னி இசுலாம்
அரசாங்கம் பேரரசு

வரலாறுதொகு

கசானவித்துப் பேரரசை நிறுவியவர் சமானித்து பேரரசில் படைத்தலைவராக இருந்த சபுக்திஜின் என்பவர், தற்கால ஆப்கானித்தானின் கசினி மாகாணத்தில், கிபி 977-இல் கசானவித்து வம்சத்தை நிறுவினார். [5] இவ்வம்சத்தினர் நடு ஆசியாவில் வாழ்ந்த மம்லூக் எனும் துருக்கிய இன அடிமைப் படைவீரர்களாக இருந்த போதும், இவர்கள் பாரசீக மொழி, பண்பாடு மற்றும் நாகரீகங்களைப் பின்பற்றினர். இம்வம்ச மன்னர்களில் புகழ் பெற்றவர் கசினி முகமது ஆவார். இவ்வம்சத்தவர்களில் தலைநகரங்களாக கஜினி மற்றும் லாகூர் இருந்தது.

கசானவித்து வம்ச ஆட்சியாளர்கள்தொகு

  • சபுக்திஜின் - 977–997
  • இஸ்மாயில் 997–998
  • கசினி முகமது - 998–1030
  • முதலாம் மசூத் - 1030–1041
  • சிகாப் உத்தௌலா - 1041–1048
  • கசினியின் அலி - 1048–1049
  • அப்துல் ரசீத் - 1049–1052
  • தோக்ரூல் - 1052–1053
  • பரூக்-சத் - 1053–1059
  • இப்ராகிம் -1059–1099
  • மூன்றாம் மசூத் - 1099–1115
  • சிராஜ் - 1115–1116
  • அர்ஸ்லான் இபின் மசூத் - 1116–1117
  • பக்ரம் ஷா - 1117–1157
  • குஷ்ரௌ-ஷா - 1157–1160
  • குஸ்ரௌ மாலிக் - 1160–1186

இதனையும் காண்கதொகு

மேற்கோள்கள்தொகு

  1. Arjomand 2012, பக். 410-411.
  2. 2.0 2.1 Levi & Sela 2010, பக். 83.
  3. Bosworth 1963, பக். 4.
  4. Bosworth 2006.
  5. Encyclopædia Britannica, "Ghaznavid Dynasty", Online Edition 2007

ஆதார நூற்பட்டியல்தொகு

  • Ahmadi, Wali (2004). "The Institution of Persian Literature and the Genealogy of Bahar's "Stylistics"". British Journal of Middle Eastern Studies (Taylor & Francis, Ltd.) Vol. 31, No. 2 (Nov.). 
  • Alam, Muzaffar; Nalini, Françoise Delvoye; Gaborieau, Marc (2000). The making of Indo-Persian Culture: Indian and French Studies. Manohar Publishers & Distributors. 
  • Arjomand, Said Amir (2012). "Patrimonial state". The Princeton Encyclopedia of Islamic Political Thought. Princeton University Press. 
  • Amirsoleimani, Soheila (1999). "Truths and Lies: Irony and Intrigue in the Tārīkh-i Bayhaqī: The Uses of Guile: Literary and Historical Moments". Iranian Studies (Taylor & Francis, Ltd.) Vol. 32, No. 2, Spring. 
  • Bosworth, C.E. (1963). The Ghaznavids:994–1040. Edinburgh University Press. 
  • Bosworth, C.E. (1968). "The Development of Persian Culture under the Early Ghaznavids". Iran (Taylor & Francis, Ltd.) Vol. 6. 
  • Bosworth, C.E. (1975). "The Early Ghaznavids". in Bosworth, C. E.. The Cambridge History of Iran. Vol. 4. Cambridge University Press. 
  • Bosworth, C.E. (1977). The Later Ghaznavids. Columbia University Press. 
  • Bosworth, C.E. (1996). The New Islamic Dynasties. Columbia University Press. 
  • Bosworth, C.E. (2006). "Ghaznavids". Encyclopaedia Iranica.  
  • Houtsma, Martijn Theodoor (1987). E.J. Brill's first encyclopaedia of Islam, 1913–1936. 2. BRILL. பக். 151. பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண்:978-90-04-08265-6. https://books.google.com/books?id=GEl6N2tQeawC&lpg=PP1&pg=PA151. பார்த்த நாள்: 24 September 2010. 
  • Katouzian, Homa (2003). Iranian history and politics:The Dialectic of State and Society. Routledge. 
  • Islamic Central Asia: an anthology of historical sources. Indiana University Press. 2010. 
  • Lewis, Bernard (1992). The World of Islam. London: Thames and Hudson. பன்னாட்டுத் தரப்புத்தக எண்:978-0-500-27624-2. https://archive.org/details/worldofislam00bern/page/205. 
  • Meisami, J. S. (1993). "The Past in Service of the Present: Two Views of History in Medieval Persia". Poetics Today:Cultural Processes in Muslim and Arab Societies: Medieval and Early Modern Periods (Duke University Press) Vol. 14, No. 2,(Summer). 
  • Meisami, Julie Scott (1999). Persian historiography to the end of the twelfth century. Edinburgh University Press. 
  • Notghi, Hamid; Sabri-Tabrizi, Gholam-Reza (1994). "Hail to Heydarbaba: A Comparative View of Popular Turkish & Classical Persian Poetical Languages". British Journal of Middle Eastern Studies (Taylor & Francis, Ltd.) Vol. 21, No. 2. 
  • Poliakova, E. A. (1984). "The Development of a Literary Canon in Medieval Persian Chronicles: The Triumph of Etiquette". Iranian Studies (Taylor & Francis, Ltd.) Vol. 17, No. 2/3 (Spring – Summer). 
  • Rowson, E.K. (1998). "Ghaznavids". Encyclopedia of Arabic Literature Vol.1. Routledge. 
  • Roy, Kaushik (2016). Military Manpower, Armies and Warfare in South Asia. Routledge. 
  • Sharlet, Jocelyn (2011). Patronage and Poetry in the Islamic World: Social Mobility and Status in the Medieval Middle East and Central Asia. Tauris Academic Studies. 
  • Spooner, Brian; Hanaway, William L. (2012). Literacy in the Persianate World: Writing and the Social Order. University of Pennsylvania Press. 
  • Spuler, B. (1970). "The Disintegration of the Caliphate in the East". Cambridge History of Islam. IA: The Central islamic Lands from Pre-Islamic Times to the First World War. Cambridge University Press. 
  • Spuler, B. (1991). "Ghaznawids". The Encyclopedia of Islam II. Brill. 
  • Taagepera, Rein (1997). "Expansion and Contraction Patterns of Large Polities: Context for Russia". International Studies Quarterly (Wiley) 41 (3):(September). doi:10.1111/0020-8833.00053. 
  • Turchin, Peter; Adams, Jonathan M.; Hall, Thomas D (2006). "East-West Orientation of Historical Empires". Journal of World-systems Research (University of Pittsburgh Press) 12 (2):(December). பன்னாட்டுத் தர தொடர் எண்:1076-156X. 
  • Wink, Andre (2002). Al-Hind: The Making of the Indo-Islamic World. Vol.2. Brill. 
  • Yarshater, E. (1960). "The Theme of Wine-Drinking and the Concept of the Beloved in Early Persian Poetry". Studia Islamica (Brill) No. 13. 
  • Yarshater, Ehsan (2008). "{{{title}}}". Encyclopaedia Iranica.  
  • Ziad, Homayra (2006). "Ghaznavids". Medieval Islamic Civilization: An Encyclopedia. Routledge. 

மேலும் படிக்கதொகு

  • Bosworth, Clifford Edmund (1963) The Ghaznavids: Their Empire in Afghanistan and Eastern Iran 994–1040 Edinburgh University Press, Edinburgh, OCLC 3601436
  • Bosworth, Clifford Edmund (1977) The Later Ghaznavids: Splendour and Decay, The Dynasty in Afghanistan and Northern India 1040–1186 Columbia University Press, New York, ISBN 0-231-04428-3
  • Bosworth, Clifford Edmund (1998), "THE GHAZNAVIDS", in Asimov, M.S.; Bosworth, C.E. (eds.), History of Civilisations of Central Asia (PDF), UNESCO Publishing, ISBN 978-92-3-103467-1
  • M. Ismail Marcinkowski (2003) Persian Historiography and Geography: Bertold Spuler on Major Works Produced in Iran, the Caucasus, Central Asia, India and Early Ottoman Turkey Pustaka Nasional, Singapore, ISBN 9971-77-488-7

வெளி இணைப்புகள்தொகு

விக்கிமீடியா பொதுவகத்தில்,
Ghaznavid Empire
என்பதின் ஊடகங்கள் உள்ளன.


பிழை காட்டு: <ref> tags exist for a group named "lower-alpha", but no corresponding <references group="lower-alpha"/> tag was found

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=கசானவித்துப்_பேரரசு&oldid=2990342" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது