"ஊட்டச்சத்து" பக்கத்தின் திருத்தங்களுக்கிடையேயான வேறுபாடு

46 பைட்டுகள் நீக்கப்பட்டது ,  8 ஆண்டுகளுக்கு முன்
சி
clean up
சி (r2.6.4) (தானியங்கிஇணைப்பு: kk:Диетолог)
சி (clean up)
{{Refimprove|date=March 2009}}
[[படிமம்:Nutrition label.gif|right|300px|thumb|"ஊட்டச்சத்து உண்மைகள்" அட்டவணையானது வரம்பு வைக்கவோ அல்லது போதுமான அளவிற்கு மட்டுமோ நுகரக்கூடிய ஊட்டச்சத்துக்களின் அளவை நிபுணர்கள் பரிந்துரைத்திருப்பதைக் காட்டுகிறது.]]
 
 
'''ஊட்டச்சத்து''' அல்லது '''ஊட்டமளித்தல்''' என்பது வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமான (உணவு வடிவத்தில்) அத்தியாவசிய மூலப்பொருள்களை செல்களுக்கும் உள்ளுறுப்புகளுக்கும் வழங்குகின்ற உணவு ஆகும். பல பொதுவான சுகாதார பிரச்சினைகளையும் ஆரோக்கியமான உணவைக் கொண்டு தடுக்கவோ தவிர்த்துவிடவோ செய்ய முடியும்.
 
 
உடலுறுப்பின் [[உணவு]] என்பது அது உண்ணும் உணவுதான், இது உணவுகளின் ஏற்புத்தன்மையால் உணரப்படுகின்றவற்றின் மூலமே பெருமளவிற்கு தீர்மானிக்கப்படுகிறது. உணவுமுறை நிபுணர்கள் என்பவர்கள் மனித ஊட்டச்சத்து, உணவு திட்டமிடுதல், பொருளாதாரம் மற்றும் தயாரிப்பு ஆகியவற்றில் நிபுணத்துவம் பெற்ற சுகாதார தொழில்முறையாளர்கள் ஆவர். அவர்கள் பாதுகாப்பான, ஆதாரத்தின் அடிப்படையிலான உணவுமுறை ஆலோசனை வழங்கவும், தனிநபர்களுக்கும் (சுகாதாரம் மற்றும் நோய்), நிறுவனங்களுக்கும் நிர்வாகிகளாக இருப்பதற்கும் பயிற்சி பெற்றவர்களாவர்.
 
 
ஒரு மோசமான உணவுமுறை ஆரோக்கியத்தை சிதைக்கும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம் என்பதோடு, சோகை, ஊட்டச்சத்து குறைவு மற்றும் குவாஷியோர்கர் போன்ற குறைபாட்டு நோய்களுக்கும்; [[உடல் பருமன்]] மற்றும் வளர்ச்சிதை குறைபாடு மற்றும் நாள்பட்ட படிப்படியாக ஏற்படும் நோய்களான கார்டியோவாஸ்குலர் நோய், [[நீரிழிவு நோய்]] மற்றும் ஆஸ்டியோபோரோஸிஸ் போன்ற உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிக்கும் நோய்களுக்கும் காரணமாக அமைகிறது.
ஊட்டச்சத்து அறிவியல் உணவிற்கு உடல் அளிக்கும் வளர்ச்சிதை மாற்றம் மற்றும் உடலியல் பதிலுரைப்பை ஆய்வு செய்கிறது. மூலக்கூறு உயிரியல், [[உயிர்வேதியியல்]] மற்றும் [[மரபணு]] ஆகிய துறைகளில் ஏற்பட்டிருக்கும் முன்னேற்றங்களால் ஊட்டச்சத்து பற்றிய ஆய்வு வளர்ச்சிதை மாற்றம் மற்றும்
வளர்ச்சிதை பாதைவழிகள் குறித்த அக்கறைகளை அதிகப்படுத்தியுள்ளது: வாழும் உயிர்களிடத்தில் உள்ள துணைப்பொருள்கள் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றிற்கு மாறுகின்றவற்றின் மூலமான உயிர்வேதியியல் நிலைகளின் தொடர்.
 
 
மனித உடலானது, [[தண்ணீர்]], கார்போஹைட்ரேட்கள் (சர்க்கரை, பச்சையம் மற்றும் இழைமம்), அமினோ அமிலங்கள் (புரதங்களில் உள்ளவை), கொழுப்பு அமிலங்கள் (கொழுப்புக்களில் உள்ளவை), மற்றும் நியூக்ளிக் அமிலங்கள் (டிஎன்ஏ மற்றும் ஆர்என்ஏ) போன்ற ரசாயனக் கலவைகளை உள்ளிட்டிருக்கிறது. இந்தக் கலவைகள் ஒரே வரிசையில் [[கார்பன்]], [[ஹைட்ரஜன்]], [[ஆக்ஸிஜன்]], [[நைட்ரஜன்]], [[பாஸ்பரஸ்]], [[கால்சியம்]], [[இரும்பு]], [[துத்தநாகம்]], மேக்னீசியம், மாங்கனிஸ், மற்றும் இன்னபிற போன்ற மூலக்கூறுகளை உள்ளடக்கியிருக்கிறது. இந்த ரசாயனக் கலவைகள் மற்றும் மூலக்கூறுகள் அனைத்தும் மனித உடலில் இருந்தும், மனிதர்கள் உண்ணும் தாவரம் மற்றும் விலங்கு உறுப்புகளிலிருந்தும் பல்வேறு வடிவங்கள் மற்றும் கலவைகளில் கிடைக்கின்றன (உதாரணத்திற்கு. ஹார்மோன்கள், வி்ட்டமின்கள், பாஸ்போலிபிட்கள், ஹைட்ரோஸியாபடைட்).
 
 
மனித உடல் உட்செலுத்தப்பட்ட, செரிக்கப்பட்ட, உறிஞ்சப்பட்ட, மற்றும் இரத்த ஒட்டத்தின் வழியாகச் சுழல்வதன் மூலம் உடலின் செல்களுக்கு ஊட்டமளிக்கிறது. பிறக்காத குழந்தை தவிர செரிமான அமைப்பு என்பது இதில் சம்பந்தப்பட்ட முதல் அமைப்பாகும்{{Vague|date=August 2009}}. ஒரு வகைமாதிரி பருவ வயதினரிடத்தில் செரிமான உறுப்பின் துளை வழியாக ஏறத்தாழ ஏழு லிட்டர்களுக்கான செரிமான திரவம் செல்கிறது.{{Citation needed|date=January 2009}} இது உட்செலுத்தப்பட்ட மூலக்கூறுகளில் உள்ள ரசாயன பிணைப்பைப் பிரிக்கிறது என்பதுடன் அவற்றின் கட்டமைப்பையும் ஆற்றல் நிலைகளையும் மேம்படுத்துகிறது. இரத்த ஓட்டத்தின் வழியாக மாற்றமடையாமல் சில மூலக்கூறுகள் உறி்ஞ்சப்படுகின்றன என்றாலும் செரிமான நிகழ்முறை உணவுகளின் அணி மூலமாக அவற்றை விடுவிக்கின்றன. உறிஞ்சப்படாத அம்சம், வளர்ச்சிதையின் சில வீணாம்ச பொருட்களுடன் சேர்ந்து உடலில் இருந்து மலத்தின் வழியாக நீக்கப்படுகிறது.
 
 
ஊட்டச்சத்து நிலை பற்றிய ஆய்வுகள் பரிசோதனைக்கு முன்னும் பரிசோதனைக்குப் பின்னரும் உடலின் நிலையை கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்பதோடு, முழு உணவினுடைய ரசாயனக் கலவை மற்றும் உடலிலிருந்து ([[சிறுநீர்]] மற்றும் மலம்) வெளியேற்றப்படுகின்ற மற்றும் நீக்கப்படுகின்ற அம்சங்கள் அனைத்தையும் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். வீணாம்சத்துடன் உணவை ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது உடலில் உறிஞ்சப்படுகின்ற மற்றும் வளர்ச்சிதை மாற்றம் அடைகின்ற குறிப்பிட்ட கலவைகளைத் தீர்மானிக்க உதவும். ஊட்டச்சத்துக்களின் விளைவாக எல்லா உணவும் வீணாம்சமும் பகுப்பாய்வு செய்யப்படுகின்ற நீட்டிக்கப்பட்ட காலத்திற்கும் மேலாக நுணுகி ஆராயக்கூடியதாக இருக்கலாம். இதுபோன்ற பரிசோதனைகளில் சம்பந்தப்பட்டிருக்கும் பல்வேறு மாறுபாடுகள் ஊட்டச்சத்து ஆய்வை நேரத்தை எடுத்துக்கொள்கிறவையாகவும் செலவு மிகுந்தவையாகவும் ஆக்குகின்றன, இதுவே மனித ஊட்டச்சத்து அறிவியல் ஏன் மெதுவாக வளர்ச்சியடைகிறது என்பதை விளக்குகிறது.
 
 
பொதுவாக, பரந்த அளவிற்கு புதிய, முழுமையான (பதப்படுத்தப்படாத), உணவுகளை சாப்பிடுவது பதப்படுத்த உணவுகளின் அடிப்படையிலான சலிப்பான உணவுமுறையோடு ஒப்பிடுகையில் சாதகமானதாக இருக்கிறது.{{Citation needed|date=January 2009}} குறிப்பாக, முழு தாவர உணவையும் உட்கொள்வது செரிமானத்தை தாமதப்படுத்தி சிறந்த உறிஞ்சுதலுக்கு உதவுகிறது என்பதுடன், ஒரு கலோரிக்கான அத்தியாவசிய உணவுப்பொருள்களின் அதிக சாதகமான சமநிலையையும் அளிக்கிறது, இது உயிரணு வளர்ச்சி, பராமரி்ப்பு மற்றும் மிட்டோஸிஸ் (செல் பிரிதல்) மற்றும் பசியும் இரத்தச் சர்க்கரையும் சரியான முறையில் நெறிப்படுத்தப்படுவதற்கான சிறந்த நிர்வாகத்திற்கும் காரணமாக அமைகிறது{{Citation needed|date=August 2009}}. வழக்கமான முறையில் திட்டமிடப்பட்ட உணவுகள் (ஒவ்வொரு சிலமணி நேரத்திற்கும்) தொடர்ச்சியற்ற அல்லது ஒழுங்கற்றவற்றைக் காட்டிலும் மிகவும் ஆரோக்கியமானது என்பது நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.{{Citation needed|date=January 2009}}
 
இந்த ஊட்டச்சத்து பிரிவுகளை பேரளவு ஊட்டச்சத்துக்கள் (பெரிய அளவிற்கு தேவைப்படுபவை) அல்லது நுண்ணலகு ஊட்டச்சத்துக்கள் (சிறிய அளவுகளுக்கு தேவைப்படுபவை) என்று வகைப்படுத்தலாம். பேரளவு ஊட்டச்சத்துக்கள் என்பவை கார்போஹைட்ரேட்டுகள், கொழுப்புக்கள், இழைமம், புரதங்கள் மற்றும் தண்ணீர் ஆகியவையாகும். நுண்ணலகு ஊட்டச்சத்துக்கள் என்பவை தாதுக்களும் விட்டமின்களும் ஆகும்.
 
 
பேரளவு ஊட்டச்சத்துக்கள் (இழைமம் மற்றும் நீர் தவிர்த்து) கட்டமைக்கப்பட்ட மூலப்பொருள் (செல் மேலுறைகள் மற்றும் சில சமிக்ஞையளிக்கும் மூலக்கூறுகள் உருவாக்கப்படுமிடத்திலிருந்து புரோட்டீன்கள்களிலிருந்து உருவாக்கப்படும் அமினோ அமிலங்கள், லிபிட்கள்) ஆற்றலை வழங்குகின்றன. சில கட்டமைக்கப்பட்ட மூலக்கூறுகள் ஆற்றலை உட்புறமாகத் தூண்டுவதற்கு பயன்படுத்தப்படலாம் என்பதோடு ஏதேனும் ஒரு வகையில் இது ஜூல்கள் அல்லது கிலோகலோரிகளில்அளவிடப்படுகின்றன (இது தொடர்ந்து "கலோரிகள் (Calories)" என்று அழைக்கப்படுவதோடு கலோரிகளைக் குறிக்கும் சிறிய 'c' இல் இருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவதற்காக கேப்பிடல் ''C'' கொண்டே எழுதப்படுகிறது). கார்போஹைட்ரேட்டுகளும் புரதங்களும் ஒரு கிராமிற்கு ஏறத்தாழ 17 கிலோஜூல்களுக்கான (4 கிலோகலோரி) ஆற்றலை வழங்குகின்றன, கொழுப்பு ஒரு கிராமிற்கு 37 கிலோஜூல்களுக்கான (9 கிலோகலோரி) ஆற்றலை வழங்குகிறது,<ref name="Stryer">{{cite book | author = Berg J, Tymoczko JL, Stryer L | title = Biochemistry | publisher = W.H. Freeman | edition = 5th | location = San Francisco | year = 2002 | isbn = 0716746840 |page= 603 }}</ref> இருப்பினும் இவை எதனின்றும் கிடைக்கும் மொத்த ஆற்றலானது ஒவ்வொரு முறையும் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு மாறுபடுகின்ற உறி்ஞ்சுதல் மற்றும் செரிமானம் போன்ற காரணிகளைப் பொறுத்து அமைகிறது. விட்டமின்கள், தாதுக்கள், இழைமம் மற்றும் தண்ணீர் ஆகியவை ஆற்றலை வழங்குவதில்லை, ஆனால் மற்ற காரணங்களுக்காக தேவைப்படுகின்றன. மூன்றாம் தரமான உணவுமுறைப் பொருட்களான இழைமமும் (அதாவது, செல்லுலோஸ் போன்ற செரிமானமாகாத மூலப்பொருள்) துல்லியமான காரணம் அறியப்படாததாகவே இருக்கின்ற நிலையிலும் இயக்கரீதியான மற்றும் உயிர்வேதியியல் காரணங்களுக்காக தேவைப்படுவதாக தெரிகிறது.
 
 
கார்போஹைட்ரேட்டுகள் மற்றும் கொழுப்புக்களின் மூலக்கூறுகள் கார்பன், ஹைட்ரஜன் மற்றும் ஆக்ஸிஜன் அணுக்களை கொண்டிருக்கின்றன. கார்போஹைட்ரேட்டுகள் எளிய மோனோசாக்கரைடுகளில் இருந்து (குளுக்கோஸ், ஃப்ருட்டோஸ், கெலக்டோஸ்) பாலிசாக்கரைடுகள் (பச்சையம்) வரை மாறுபடுகின்றன. கொழுப்புகள் என்பவை கிளிசரால் முதுகெலும்பிற்கென்று வரம்பிற்குட்படுத்தப்பட்ட கொழுப்பு அமில மோனமர்களின் கலவையால் உருவாக்கப்பட்ட டிரைகிளிசரைடுகள் ஆகும். சில கொழுப்பு அமிலங்கள், எல்லாமும் அல்ல, உணவுமுறைக்கு அவசியமானதாகும்; அவை உடலில் ஒன்றுகலக்க முடியாதவை. புரத மூலக்கூறுகள் கார்பன், ஆக்ஸிஜன் மற்றும் ஹைட்ரஜனுக்கும் மேலாக நைட்ரஜன் அணுக்களை கொண்டிருக்கின்றன. புரதத்தின் அடிப்படை பாகங்கள் நைட்ரஜனைக் கொண்டிருக்கும் அமினோ அமிலங்களாகும், இவற்றில் சில மனிதர்களால் உட்புறமாக உருவாக்கிக்கொள்ள இயலாதவை என்ற அடிப்படையில் அத்தியாவசியமானவை. சில அமினோ அமிலங்கள் குளுக்கோஸிற்கு மாற்றப்படக்கூடியவை (ஆற்றல் செலவோடு) என்பதோடு ஒரு வழக்கமான குளுக்கோஸாக ஆற்றல் உற்பத்திக்கு பயன்படுத்திக்கொள்ள முடியும். இருக்கின்ற புரதங்களை உடைப்பதன் மூலம் சில குளுக்கோஸ்களை உட்புறமாக உருவாக்கிக்கொள்ளலாம்; மீதமிருக்கும் அமினோ அமிலமானது சிறுநீரில் இருக்கும் யூரியாவாக வெளியேற்றப்படும். இது நீண்டநேரமாக பசித்திருக்கும் போது மட்டுமே நடக்கிறது.
 
 
சில உடல் அமைப்புகளில் தாக்கமேற்படுத்துபவையாக (அல்லது பாதுகாப்பவையாக) இருப்பவை என்று சொல்லப்படும் உயிர் வளியேற்ற எதிர்ப்பொருள் (ஆண்டியாக்ஸிடன்ட்ஸ்) மற்றும் பைத்தோகெமிக்கல்ஸ் ஆகியவற்றை மற்ற நுண்ணலகு ஊட்டச்சத்துக்கள் உள்ளிட்டிருக்கின்றன. அவற்றின் அத்தியாவசியம் என்பது விட்டமின்கள் வகையில் சரியாக நிரூபிக்கப்பட்டவையாக இல்லை.
 
 
டாக்ஸின்கள் அல்லது வெவ்வேறு வகைகளிலான மற்ற துணைப்பொருட்களுடன் சேர்ந்து சில அல்லது எல்லாவகையான ஊட்டச்சத்து வகைகளையும் பெரும்பாலான உணவுகளும் உள்ளிட்டிருக்கின்றன. சில ஊட்டச்சத்துக்கள் உட்புறமாக சேமிக்கப்படக்கூடியவை (உதாரணத்திற்கு கரையக்கூடிய விட்டமின்கள்), அதேசமயம் மற்றவை குறைவான அல்லது அதிகமான அளவிற்கு தொடர்ந்து சேமிக்கப்படுகின்றன. மோசமான உடல்நிலை தேவையான ஊட்டச்சத்துக்கள் இல்லாததன் விளைவாகும், அல்லது உச்சகட்ட நிலைகளில் மிகவும் அதிகப்படியான ஊட்டச்சத்து தேவைப்படுகிறது. உதாரணத்திற்கு, உப்பு மற்றும் தண்ணீர் ஆகிய (இரண்டுமே முற்றிலும் தேவையானவை) இரண்டுமே உடல்நலமின்மைக்கு காரணமாகலாம் என்பதோடு பெரிய அளவுகளிலான மரணத்திற்கும் காரணமாக அமையலாம்.
 
மோனோசாக்கரைடுகள் ஒரு சர்க்கரை யூனிட்டைக் கொண்டிருக்கிறது, டைசாக்கரைடுகள் இரண்டு மற்றும் பாலிசாக்கரைடுகள் மூன்றுக்கும் மேற்பட்டவற்றைக் கொண்டிருக்கிறது. பாலிசாக்கரைடுகள் ''சிக்கலான'' காபோவைதரேட்டுகள் என்றே குறிப்பிடப்படுகின்றன, ஏனென்றால் அவை சர்க்கரை யூனிட்டுகளின் நீண்ட பலவகை கிளைத்தொடர்களாக இருக்கின்றன. சிக்கலான காபோவைதரேட்டுகள் அவற்றின் சர்க்கரை யூனிட்கள் உறிஞ்சப்படுவதற்கு முன்பாக தொடரிலிருந்து பிரிக்கப்பட வேண்டும் என்பதால் செரிமானத்திற்கும் உறிஞ்சப்படுவதற்கும் அவை நீண்ட நேரத்தை எடுத்துக்கொள்கின்றன என்பதே வித்தியாசம். எளிய சர்க்கரைகளை உட்செலுத்திய பின்னர் இரத்த குளுக்கோஸில் உள்ள முனையானது சமீப காலங்களில் மிகவும் அதிகரித்துவிட்ட இதயம் மற்றும் வாஸ்குலர் நோய்களோடு தொடர்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது. முன்னதாக இருந்ததைக் காட்டிலும் நவீன உணவுமுறைகளின் பெரிய பாகத்தை எளிய சர்க்கரைகள் உருவாக்குகின்றன, அநேகமாக இது நிறைய கார்டியோவாஸ்குலர் நோய்களுக்கு வழியமைக்கலாம். இருப்பினும் காரணத்தின் அளவு இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.
 
 
எளிய காபோவைதரேட்டுகள் எளிதாக உறிஞ்சப்படுகின்றன, ஆகவே இரத்தத்தில் சர்க்கரை அளவுகள் மற்ற ஊட்டச்சத்துக்களைக் காட்டிலும் அதி வேகமாக உயருகின்றன. இருப்பினும், மிக முக்கியமான தாவர கார்போஹைட்ரேட் ஊட்டச்சத்து, பச்சையம், ஆகியவை அவற்றின் உறிஞ்சுதல்களில் மாறுபடுகின்றன. பசையாக்கப்படும் பச்சையம் (தண்ணீர் இருக்கும் நிலையில் பச்சையம் சில நிமிடங்களுக்கு வெப்பமேற்றப்படுவது) என்பது வெறும் பச்சையத்தைக் காட்டிலும் செரிமானத்திற்கு மிகவும் உகந்ததாகும். பதமான மூலப்பொருள்களாக பிரிக்கப்பட்ட பச்சையமும் செரிமானத்தின்போது அதிகம் உறிஞ்சப்படக்கூடியவையாக இருக்கிறது. இந்த அதிகரித்த முயற்சி மற்றும் குறைவுற்ற கிடைப்புத்திறன் ஆகியவை குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு பச்சைய உணவிலிருந்து கிடைக்கக்கூடிய ஆற்றலை குறைத்துவிடுகிறது என்பதுடன் பரிசோதனை ரீதியாக எலிகளிடத்திலும் நிகழ்வுத்தொகுதிகள் வகையில் மனிதர்களிடத்திலும் காணப்படக்கூடியவையாக இருக்கின்றன. மேலும், உணவுமுறை பச்சையத்தின் மூன்றாம் நிலை இயக்கநிலை அல்லது ரசாயன சிக்கல் காரணமாக கிடைக்காமல் போய்விடலாம்.
 
உணவுக் கொழுப்பின் மூலக்கூறு கிளைசராலுக்கென்று சேகரிக்கப்பெற்ற கொழுப்பு அமிலங்களைக் (நீளமான கார்பன் மற்றும் ஹைட்ரஜன் அணுக்களின் தொடர்களை உள்ளிட்டிருப்பது) கொண்டிருக்கிறது. அவை டிரைகிளிசரைட்களாக அடையாளம் காணப்படுகின்றன (ஒரு கிளிசரைட் மஜ்ஜையோடு மூன்று கொழுப்பு அமிலங்கள் சேர்ந்திருக்கின்றன). கொழுப்புக்களை செறிவூட்டப்பட்டது அல்லது செறிவூட்டப்படாதது என்று அதில் தொடர்புடைய கொழுப்பு அமிலங்களின் விவரமான கட்டமைப்பைப் பொறுத்து வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. செறிவூட்டப்பட்ட கொழுப்புக்கள் ஹைட்ரஜன் அணுக்களுக்கென்று சேகரிக்கப்பட்ட அவற்றின் கொழுப்பு அமில தொடர்களில் உள்ள கார்பன் அணுக்கள் அனைத்தையும் கொண்டிருக்கின்றன, அதேசமயம் செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள் இரண்டு மடங்காக சேகரிக்கப்பட்ட இந்த கார்பன் அணுக்களில் சிலவற்றைக் கொண்டிருக்கின்றன, ஆகவே அவற்றின் மூலக்கூறுகள் இதே அளவிற்கு உள்ள செறிவூட்டப்பெற்ற கொழுப்பு அமிலத்தைக் காட்டிலும் ஒருசில ஹைட்ரஜன் அணுக்களையே கொண்டிருக்கின்றன. செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள் மேற்கொண்டு ஒற்றை செறிவூட்டப்பெற்றதாக (இரண்டு மடங்கு சேகரிக்கப்பட்டது) அல்லது பலமடங்கு செறிவூட்டப்பெற்றதாக (பலமடங்கு சேகரிக்கப்பட்டது) வகைப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. மேலும், கொழுப்பு அமில தொடரில் இரண்டு மடங்கு சேகரிக்கப்பட்ட இடவமைப்பைப் பொறுத்து செறிவூட்டப்படாத கொழுப்பு அமிலங்கள் ஒமேகா-3 அல்லது ஒமேகா-6 கொழுப்பு அமிலங்களாக வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் ''ஹைட்ரஜனேற்ற'' -ஐசமர் பிணைப்புக்களுடன் உள்ள செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்களாகும்; இவை இயற்கையாகவும் இயற்கை மூலாதாரங்களிலிருந்து கிடைக்கும் உணவுகளிலும் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன; இவை ஹைட்ரஜனேற்றம் எனப்படும் தொழிலக நிகழ்முறையில் உருவாக்கப்படுகின்றன.
 
 
செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள், குறிப்பாக ஒற்றை செறிவூட்டப்பெற்ற கொழுப்புக்கள் மனித உணவிற்கு மிகவும் உகந்தவை என்று பல ஆய்வுகளும் தெரிவிக்கின்றன. செறிவூட்டப்பட்ட கொழுப்புக்கள், விலங்கு மூலங்களிலிருந்து கிடைப்பவை ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் தவிர்க்கப்படும் நிலைக்கு அடுத்ததாக வருகின்றன. செறிவூட்டப்பட்ட மற்றும் சில ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் அறை வெப்பநிலையில் ([[வெண்ணெய்]] அல்லது பன்றிக் கொழுப்பு போன்றவை) கெட்டியாக இருக்கின்றன, செறிவூட்டப்படாத கொழுப்புக்கள் திரவமாகவே இருக்கின்றன (ஆலிவ் எண்ணெய் அல்லது ஆளிவிதை எண்ணெய் போன்றவை). ஹைட்ரஜனேற்ற கொழுப்புக்கள் இயற்கையாக மிகவும் அரிதானவை, ஊசிப்போதலை தடுப்பது போன்ற உணவு பதப்படுத்தல் தொழிலில் பயனுள்ள துணைப்பொருட்களைக் கொண்டிருப்பவையாக இருக்கின்றன.{{Citation needed|date=July 2008}}
 
ஒமேகா-6 டிஜிஎல்ஏஇல் இருந்து ஏஏக்கு மாற்றப்படும் விகிதம் பெருளவிற்கு புரோஸ்டோகிளாண்டின்ஸ் பிஜிஇ1 மற்றும் பிஜிஇ1 இன் உற்பத்தியைத் தீர்மானிக்கிறது. ஒமேகா-3 இபிஏ மேலுறைகளிலிருந்து ஏஏ விடுவிக்கப்படுவதை தடுக்கிறது, இதனால் சாய்வுறும் புரோஸ்டோகிளாண்டின் சமநிலை சாதக-எரிச்சல் பிஜிஇ2 இல் இருந்து (ஏஏ இல் உருவானது) எதிர்-எரிச்சல் பிஜிஇ1 ஐ(டிஜிஎல்ஏயில் உருவானது) நோக்கி நகர்ந்து சென்றுவிடுகிறது. மேலும், ஏஏக்கான இந்த டிஜிஎல்ஏ மாற்றமானது (செறிவுநீக்கம்) [[இன்சுலின்]] (உயிரணு அதிகரிப்பு) மற்றும் குளுக்கோஜென் (உயிரணு குறைவு) போன்ற ஹார்மோன்களால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதற்கு மாற்றாக என்சைம் டெல்டா-5 செறிவூட்ட நீக்கத்தால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது. நுகரப்படும் கார்போஹைட்ரேட்டின் அளவு மற்றும் வகையானது சில வகையான அமினோ அமிலங்களுடன் சேர்ந்து இன்சுலின், குளுக்கோஜென் மற்றும் பிற ஹார்மோன்களின் நிகழ்முறையில் தாக்கமேற்படுத்தலாம்; ஆகவே ஒமேகா-3 மற்றும் ஒமேகா-6க்கு இடையிலான விகிதம் பொது ஆரோக்கியத்தில் பரவலான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதோடு, நோயெதிர்ப்புச் செயல்பாடு மற்றும் எரிச்சல் மற்றும் மிட்டோஸிஸில் (எ.கா.செல் பிரிதல்) குறிப்பிடத்தக்க விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன.
 
 
அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்களின் சிறந்த மூலாதாரங்கள் காய்கறிகள், பருப்புக்கள், விதைகள் மற்றும் கடல் எண்ணெய்<ref name="Barker2002">{{Citation | last = Barker | first = Helen M. | year = 2002 | title = Nutrition and dietetics for health care | page = 17 | isbn = 0443070210 | publisher = Churchill Livingstone | location = Edinburgh | oclc = 48917971 }}</ref> ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது, [[மீன்]], ஆளிவிதை எண்ணெய்கள், சோயாபீன்ஸ், பரங்கி விதைகள், சூரியகாந்தி விதைகள் மற்றும் வால்நெட்டுகள் ஆகியவை சிறந்த மூலாதாரங்களுள் சிலவாகும்.
 
புரதங்கள் என்பவை பல விலங்கு உடல் அமைப்புக்களிலும் அடிப்படையாக அமைந்திருப்பவையாகும் (உ.தா. தசை, தோல் மற்றும் தலைமயிர்). அவை உடல் முழுவதில் நடக்கும் வேதி வினைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் என்சைம்களை உருவாக்குகின்றன. ஒவ்வொரு மூலக்கூறும் நைட்ரஜன் மற்றும் சிலபோது சல்பர் (இந்தக் கலவைகள் முடியில் உள்ள புரோட்டீன் துணைப்பொருள் போன்ற, புரோட்டீன்கள் எரிவதன் தனித்துவமான வாசனைக்கு பொறுப்பேற்பவையாக உள்ளன) உள்ளிட்டிருப்பதாக தெரிவிக்கப்படும் அமினோ அமிலங்களால் கலந்து உருவாகியிருக்கின்றன. உடலுக்கு புதிய புரதங்களை உருவாக்குவதற்கான (புரதத் தக்கவைப்பு) மற்றும் சேதமடைந்த புரதங்களை மாற்றியமைப்பதற்கான (பராமரிப்பு) அமினோ அமிலங்கள் தேவைப்படுகின்றன. புரதம் அல்லது அமினோ அமில சேகரிப்பு அளிப்பு இல்லை என்றால் அமினோ அமிலங்கள் உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். உபரியான அமினோ அமிலங்கள் அப்புறப்படுத்தப்படுகின்றன, முக்கியமாக சிறுநீரகம் வழியாக. எல்லா விலங்குகளிடத்திலும், சில அமினோ அமிலங்கள் ''அத்தியாவசியமானவையாக'' இருக்கின்றன (உட்புறமாக உருவாக்கிக்கொள்ள இயலாத விலங்குகள்) என்பதோடு சிலவற்றிற்கு ''அவசியமற்றவையாக'' இருக்கின்றன (பிற நைட்ரஜன்-கொண்டிருக்கும் கலவைகளிலிருந்து உருவாக்கிக்கொள்ள முடிகின்ற விலங்கு). ஏறத்தாழ மனித உடலில் இருபது அமினோ அமிலங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன என்பதோடு, இவற்றில் பத்து வகையானவை அவசியமானவை என்பதால் அவை உணவில் சேர்த்துக்கொள்ளப்பட வேண்டும். போதுமான அளவிற்கு அமினோ அமிலத்தைக் (குறிப்பாக அத்தியாவசியமானவை) கொண்டிருக்கும் உணவு சில சூழ்நிலைகளில் முக்கியமான தேவையாக கருதப்படுகிறது: ஆரம்பகால வளர்ச்சி, கர்ப்பகாலம், தாய்ப்பால் வழங்கும் காலம் அல்லது காயமடைந்திருக்கும் காலம் (உதாரணத்திற்கு தீக்காயம்) போன்றவற்றின்போது. ஒரு ''முழுமையான'' புரத மூலாதாரம் அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்கள் அனைத்தையும் கொண்டிருக்கிறது; ''முழுமையல்லாத'' புரத மூலாதாரம் அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்களுள் ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்டவை இல்லாதிருக்கிறது.
 
 
ஒரு முழுமையான புரத மூலாதாரத்தை உருவாக்க இரண்டு முழுமையடையாத புரத மூலாதாரங்களை (எ.கா.அரிசி மற்றும் பீன்ஸ்) ஒன்றிணைப்பது சாத்தியம்தான், அத்துடன் குணாதிசய கலவைகள் தனித்துவமான கலாச்சார சமையல் பாரம்பரியங்களின் அடிப்படையாக இருக்கின்றன. [[கறி]], டோஃபூ மற்றும் பிற சோயா-தயாரிப்புகள், முட்டைகள், [[தானியங்கள்]], பருப்பு வகைகள், [[பால்]] மற்றும் பாலாடைக்கட்டிகள் போன்ற பால்பொருள் தயாரிப்புகள் உள்ளிட்டவை உணவுப் புரதத்தின் மூலாதாரங்களாக இருக்கின்றன. புரதத்திலிருந்து பெற்ற ஒருசில அமினோ அமிலங்கள் குளுக்கோஸாக மாற்றப்படுகின்றன என்பதுடன் குளுக்கோஜெனஸிஸ் எனப்படும் நிகழ்முறையின் வழியாக எரிபொருளாக பயன்படுத்தப்படுகின்றன; இது பசித்திருக்கும்போது மட்டும் பெரிய அளவிற்கு செய்யப்படுகிறது. இதுபோன்ற மாற்றுதல்களுக்குப் பிந்தைய இந்த அமினோ அமிலங்கள் அப்புறப்படுத்தப்படுகின்றன.
 
மேலே விவாதிக்கப்பட்ட தாதுக்களோடு, சில விட்டமின்கள் உணவில் அத்தியாவசியமாக இருக்க வேண்டும் என்றும், சிறந்த ஆரோக்கியத்திற்கு அவசியமானது என்றும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. (விட்டமின் டி விதிவிலக்காகும்: இது யுவிபி கதிரியக்கத்தின் இருப்பில் ஒரு மாற்றுமுறையில் தோலோடு ஒன்றுகலக்கிறது.) கார்னிடைன் போன்ற, உணவில் பரிந்துரைக்கப்படும் சில குறிப்பிட்ட விட்டமின் போன்ற கலவைகள் உயிர்வாழ்வதற்கும் ஆரோக்கியத்திற்கும் பயன்மிக்கதாக கருதப்படுகிறது, ஆனால் இவை "அத்தியாவசிய" ஊட்டச்சத்துக்கள் இல்லை ஏனென்றால் மற்ற கலவைகளிலிருந்து அவற்றை உருவாக்குவதற்கான சில திறன்களை மனித உடல் பெற்றிருக்கிறது. மேலும், ஆயிரக்கணக்கான பைத்தோகெமிக்கல்கள் உணவில் இருப்பதாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன (குறிப்பாக புதிய காய்கறிகளில்), இவை ஆண்டியாக்ஸிடண்ட் செய்ல்பாடு உள்ளிட்ட விரும்பத்தகுந்த துணைப்பொருட்களைக் கொண்டிருக்கலாம்; பரிசோதனைகள் யாவும் பரிந்துரைப்பனவையாகத்தான் இருக்கின்றனவே தவிர தீர்மானமற்றவையாக அல்ல. முந்தைய பிரிவில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ள அத்தியாவசிய அமினோ அமிலங்கள் (மேலே பார்க்கவும்), கோலைன், அத்தியாவசிய கொழுப்பு அமிலங்கள் (மேலே பார்க்கவும்) மற்றும் தாதுக்கள் விட்டமின்களாக வகைப்படுத்தப்படவில்லை.
 
 
விட்டமின் குறைபாடுகள் பின்வரும் நோய் நிலைகளுக்கு காரணமாகலாம்: தைராய்டு வீக்கம், சொறிகரப்பான், எலும்புச் சுருங்கல், பலவீனமான நோயெதிர்ப்பு அமைப்பு, உயிரணு வளர்ச்சிதை சிதைவு, குறிப்பிட்ட வகை புற்றுநோய், வயதாவதற்கு முன்பே மூப்படைதல், மற்றும் மோசமான உளவியல் ஆரோக்கியம் (சாப்பிடுவதில் குறைபாடு உள்ளிட்டவை), மற்றும் சில.<ref>{{cite book | author=Shils et al. | year=2005 | title=Modern Nutrition in Health and Disease | publisher=Lippincott Williams and Wilkins | isbn=0-7817-4133-5}}</ref> மிதமிஞ்சிய விட்டமின்களும் ஆரோக்கியத்திற்கு ஆபத்தானதாக இருக்கிறது (குறிப்பாக விட்டமின் ஏ), என்பதோடு குறைந்தது பி6 என்ற ஒரு விட்டமின் மட்டுமே தேவைக்கு அதிகமாக செல்லும்போது நச்சுத்தன்மையை உருவாக்கத் தொடங்குகிறது.
[[படிமம்:TapWater-china.JPG|thumb|left|சீனாவின் அடி பம்பு.]]
மனித உடலின் கொழுப்பு அல்லாத திரட்சியின் 70 சதவிகிதம் தண்ணீரால் ஆனதாகும்.{{Citation needed|date=April 2008}} முறையாகச் செயல்படுவதற்கு, உடல் உலர்ந்துபோவதைத் தவிர்ப்பதற்கு ஒரு நாளில் ஒன்று முதல் ஏழு லிட்டர்கள் தண்ணீர் வரை உடலுக்குத் தேவைப்படுகிறது; துல்லியமான அளவு செயல்பாடு, வெப்பநிலை, ஈரப்பதம் மற்றும் பிற காரணிகளைப் பொறுத்து அமைகிறது.{{Citation needed|date=April 2008}} உடல் உழைப்பு மற்றும் வெப்பத்தில் இருத்தல் ஆகியவற்றால் தண்ணீரின் இழப்பு அதிகரிக்கிறது என்பதுடன் தினசரி நீர்மத் தேவைகளும் ஏறத்தாழ அதிகரிக்கின்றன.
 
 
ஆரோக்கியமானவர்களுக்கு எவ்வளவு தண்ணீர் வேண்டும் என்பது முற்றிலும் தெளிவுபடுத்தப்படவில்லை, இருப்பினும் சில நிபுணர்கள் முறையான உடல் நீர்மத்தைத் தக்கவைப்பதற்கு ஒரு நாளைக்கு குறைந்தது 8–10 கோப்பைகள் தண்ணீர் (ஏறத்தாழ 2 லிட்டர்கள்) வேண்டும் என்று கருதுகின்றனர்.<ref>{{cite web |url=http://www.bbc.co.uk/health/healthy_living/nutrition/drinks_water.shtml |title=Healthy Water Living|producer=BBC|accessdate=2007-02-01}}</ref> ஒரு நாளைக்கு ஒருவர் எட்டு கோப்பைகள் தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் என்ற கருத்து நம்பத்தகுந்த அறிவியல் ஆதாரங்களில் காணப்படுவதாக இல்லை.<ref>[http://ajpregu.physiology.org/cgi/content/full/283/5/R993 "ஒரு நாளைக்கு தினமும் எட்டு கோப்பை தண்ணீராவது அருந்திடுங்கள்." ][http://ajpregu.physiology.org/cgi/content/full/283/5/R993 உண்மையாகவா? ][http://ajpregu.physiology.org/cgi/content/full/283/5/R993 "8 × 8" என்பதற்கு அறிவியல் ஆதாரங்கள் உள்ளனவா?] ஹெய்ன்ஸ் வால்டின், உடலியல் துறை, டார்த்மோத் மெடிக்கல் ஸ்கூல், லெபனான், நியூ ஹாம்ஷையர்</ref> எடை குறைப்பு மற்றும் மலச்சிக்கல் குறித்து கூடவோ குறையவோ உள்ளதன் விளைவான தண்ணீர் எடுத்துக்கொள்ளுதல் இன்னும் தெளிவுபடுத்தப்படாததாகவே உள்ளது.<ref>[http://www.factsmart.org/h2o/h2o.htm தண்ணீர் குடிப்பது - எவ்வளவு?], Factsmart.org வலைத்தளம் மற்றும் அதற்குள்ளான பார்வைக்குறிப்புகள்</ref> தேசிய ஆராய்ச்சி மையத்தின் உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து அமைப்பால் 1945 இல் பரிந்துரைக்கப்பட்ட உண்மையான தண்ணீரின் அளவு பின்வருமாறு: "வேவ்வெறு நபர்களுக்கான சாதாரண தரநிலை உணவின் ஒவ்வொரு கலோரிக்கும் 1 மில்லிலிட்டர் ஆகும். பெரும்பாலான இந்த அளவு தயார்செய்யப்பட்ட உணவில் அடங்கியுள்ளது."<ref>உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து கழகம், தேசிய அறிவியல்கள் அகாடமி. பரிந்துரைக்கப்பட்ட உணவு வழங்கல்கள், திருத்தப்பட்டது 1945. தேசிய ஆராய்ச்சி மையம், மறுபதிப்பு மற்றும் சுற்று வெளியீடு எண். 122, 1945 (ஆகஸ்ட்), ப. 3-18.</ref> அமெரிக்க தேசிய ஆராய்ச்சி மையம் பொதுவாக பரிந்துரைத்துள்ள அறிக்கையின் சமீபத்திய உணவுமுறைப் பார்வைக்குறிப்பு (உணவு மூலாதாரங்கள் உட்பட): பெண்களுக்கு மொத்தம் 2.7 லி்ட்டர்கள், ஆண்களுக்கு 3.7 லிட்டர்கள்.<ref>[http://www.iom.edu/report.asp?id=18495 உணவு பார்வைக்குறிப்பு உள்ளெடுப்புகள்: தண்ணீர், பொட்டாஷியம், சோடியம், குளோரைடு மற்றும் சல்பேட்], உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து கழகம்</ref> குறிப்பாக, கர்ப்பமான மற்றும் தாய்ப்பால் கொடுக்கும் பெண்களுக்கு நீர்மத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள கூடுதலான தண்ணீர் தேவைப்படுகிறது. மருத்துவ நிறுவனத்தின் கூற்றுப்படி-சராசரியாக பெண்களுக்கு 2.2 லி்ட்டர்கள், ஆண்களுக்கு 3.0 லிட்டர்கள் என்று பரிந்துரைத்த நிறுவனம்- கர்ப்பமடைந்த பெண்களுக்கு 2.4 லி்ட்டர்கள் (ஏறத்தாழ. 9 கோப்பைகள்) தாய்ப்பால் கொடுக்கும் பெண்களுக்கு 3 லிட்டர்கள் (ஏறத்தாழ 12.5 கோப்பைகள்) பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன, ஏனென்றால் நர்ஸிங் செய்யப்படும்போது பெரும் அளவிற்கான நீர்மம் வீணடிக்கப்படுகிறது.<ref>{{cite web|url=http://www.mayoclinic.com/health/water/NU00283 |title=Water: How much should you drink every day? - MayoClinic.com |publisher=MayoClinic.com<! |date= |accessdate=2009-05-21}}</ref>
 
 
ஆரோக்கியமான சிறுநீரகம் உள்ளவர்கள் அதிகப்படியான தண்ணீர் குடிப்பது சிக்கலானதாகும்,{{Citation needed|date=July 2008}} ஆனால் (குறிப்பாக கதகதப்பான ஈரப்பத வெப்பநிலையிலும் உடற்பயிற்சி) மிகவும் குறைவாகக் குடிப்பதும் ஆபத்தானதாகும். உடற்பயிற்சி செய்யும்போது ஒருவர் தேவைக்கு அதிகமான தண்ணீர் குடிக்கலாம், இருப்பினும் உயிருக்கு ஆபத்து விளைவிக்கக்கூடிய தண்ணீர் நச்சடைதல் அபாயத்தை இது ஏற்படுத்தலாம். குறிப்பாக ஐயோனைஸ்டு நீக்கப்பட்ட பெரும் அளவிலான தண்ணீர் ஆபத்தானது.
 
 
சாதாரணமாக, 20 சதவிகிதம் தண்ணீர் உணவிலிருந்தே கிடைக்கிறது, அதேசமயம் மீதமிருப்பவை அருந்தும் நீரிலிருந்தும் பிரிக்கப்பட்ட பானங்களிலிருந்தும் கிடைக்கிறது (காஃபினேற்றப்பட்டது உட்பட). தண்ணீர் உடலில் இருந்து பல வழிகளிலும் வெளியேற்றப்படுகிறது; [[சிறுநீர்]] மற்றும் மலங்கள், வியர்த்தல், வெளியிடப்படும் மூச்சுக்காற்றில் நீர் ஆவியாதல் உட்பட.
 
மற்ற ஊட்டச்சத்துக்கள் ஆண்டியாக்ஸிடன்ஸ்(உயிர் வளியேற்ற எதிர்ப்பொருள்) மற்றும் பைத்தோகெமிக்கல்ஸ் ஆகியவற்றை உள்ளிட்டிருக்கிறது. இந்தத் துணைப்பொருட்கள் மிகச் சமீபத்திய கண்டுபிடிப்புகள் என்பதுடன் இவை விட்டமின்களாகவோ அல்லது தேவைப்படுபனவாகவோ அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. பைத்தோகெமிக்கல்கள் ஆண்டியாக்ஸிடன்ட்களாக செயல்படலாம், ஆனால் எல்லா பைத்தோகெமிக்கல்களும் ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் அல்ல.{{Citation needed|date=December 2009}}
 
 
==== ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்ஸ் (உயிர் வளியேற்ற எதிர்ப்பொருள்)====
{{Main|உயிர் வளியேற்ற எதிர்ப்பொருள்}}
 
 
ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் சமீபத்திய கண்டுபிடிப்புகளாகும் உயிரணு வளர்ச்சிதை மாற்றம்/ஆற்றல் உற்பத்திக்கு ஆக்ஸிஜன் தேவைப்படுவதால், சேதப்படுத்துவதற்கு (எ.கா. நிலைமாற்றக் காரணம்) வாய்ப்புள்ள ஃப்ரீ ரேடிகல்ஸ் எனப்படும் கலவை உருவாக வாய்ப்பிருக்கிறது. இவற்றில் பெரும்பாலானவை ஆக்ஸிடைசர்கள் (அதாவது, எலக்ட்ரான்களை ஏற்பவை) என்பதோடு சில மிகவும் வலுவாக எதிர்வினையாற்றுகின்றன. வழக்கமான உயிரணு பராமரிப்பு, வளர்ச்சி மற்றும் பிரிதலுக்கு இந்த ஃப்ரீ ரேடிக்கல்ஸ் ஆண்டியாக்ஸிடண்ட் துணைப்பொருட்களால் போதுமான அளவிற்கு சமன்படுத்தப்பட வேண்டும். சமீபத்தில், சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் உணவுமுறை ஆண்டியாக்ஸிடன்ட்களின் பரிணாமம் குறித்த சுவாரசியமான கோட்பாட்டை அறிவித்துள்ளனர். இவற்றில் சில போதுமான அளவிற்கு முன்னோடி (குளுதாதையோன், விட்டமின் சி) பொருட்களிலிருந்து மனித உடலால் உருவாக்கிக் கொள்ளப்படுகின்றன, அவற்றை உடலால் உற்பத்தி செய்துகொள்ள முடியவில்லை என்றால் அவை நேரடி மூலாதாரங்களின் வழியாகவே உணவிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளப்படலாம் (மனிதர்களிடத்தில் விட்டமின் ஏ, விட்டமின் சி, விட்டமின் கே) அல்லது மற்ற துணைப்பொருட்களிலிருந்து உடலால் உருவாக்கிக்கொள்ளப்படலாம் (பீட்டா-கரோடின் உடலால் விட்டமின் ஏ ஆக மாற்றப்படுகிறது, விட்டமின் டி சூரிய ஒளியால் கொழுப்புக்களிலிருந்து சேர்த்துக்கொள்ளப்படுகிறது). பைத்தோகெமிக்கல்கள் (''கீழேயுள்ள பிரிவு'' ) மற்றும் அவற்றின் துணைக்குழுக்களான பாலிபினல்களும் பெரும்பான்மை ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களாகும்; ஏறத்தாழ 4,000 தெரியவந்துள்ளது. பல்வேறுவிதமான ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் ஒருங்கிணைந்த நெட்வொர்க்கில் செயல்படுவதாகத் தெரியவந்துள்ளன, எ.கா. விட்டமின் சி ஆல் ஃப்ரீ-ரேடிகலை உள்ளிட்டிருக்கும் குளுதாதையோனை மறுவினையாற்றவைக்க முடியும் அல்லது விட்டமின் இ ஆல் ஃப்ரீ ரேடிகலை அதுவாகவே செயல்படுத்த வைக்க முடியும். சில ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்கள் வெவ்வேறு ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களை சமன்செய்யப்படும் நிலையில் மற்றவற்றைக் காட்டிலும் மிகுந்த பயன்மிக்கவையாக இருக்கின்றன. சிலவற்றால் குறிப்பிட்ட ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களை சமன்செய்ய முடிவதில்லை. ஒருசில ஃப்ரீ ரேடிக்கல் வளர்ச்சியில் குறிப்பிட்ட பகுதிகளில் காணப்பட இயலாதவையாக இருக்கின்றன (விட்டமின் ஏ கொழுப்பில் கரையக்கூடியது என்பதுடன் கொழுப்புள்ள பகுதிகளைப் பாதுகாக்கிறது, விட்டமின் சி தண்ணீரில் கரையக்கூடியது என்பதுடன் அந்தப் பகுதிகளைப் பாதுகாக்கிறது). ஃப்ரீ ரேடிக்கலுடன் ஒருங்கிணைந்து செயல்படும்போது சில ஆண்டியாக்ஸிடண்டுகள் முந்தைய கலவையைக் காட்டிலும் குறைந்த அளவிற்கு ஆபத்தான அல்லது அதிக அளவிற்கு ஆபத்தான வெவ்வேறு ஃப்ரீ ரேடிக்கல் கலவைகளை உருவாக்கக்கூடியவையாகும். பல்வேறு வகையிலான ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களைக் கொண்டிருப்பது ஃப்ரீ ரேடிக்கல்களின் பட்டர்ஃபிளை எஃபெக்டை சமன்செய்யும் நிலையில் மிகவும் பயன்மிக்க ஆண்டியாக்ஸிடண்ட்களோடு பாதுகாப்பாக ஒருங்கிணைவதற்கு எந்த ஒரு துணைத்தயாரிப்புகளையும் அனுமதிக்கின்றன.
|-
| கேப்ஸசினாய்ட்
| [[எல்லாவித கேப்ஸிகம் (சிறு) மிளகுகள்|எல்லாவித ''கேப்ஸிகம்'' (சிறு) மிளகுகள்]]
| மேல்புற வலி நிவாரணி, புற்றுநோய் தடுப்பு, புற்றுநோய் உயிரணு அபடோஸிஸ்
|}
 
=== முழுமையான தாவர உணவு முறை ===
இதய நோய், புற்றுநோய், உடல்பருமன் மற்றும் நீரிழிவு நோய்கள் ஆகியவை பொதுவாக "மேற்கத்திய" நோய்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன. ஏனென்றால் இந்தக் குறைபாடுகள் வளர்ந்துவரும் நாடுகளில் மிகவும் அரிதாகவே காணப்படுகின்றன. சீனாவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஒரு ஆய்வு சில பகுதிகளில் புற்றுநோயோ அல்லது இதய நோயோ இல்லை என்பதைக் கண்டுபிடித்துள்ளது. அதேசமயம் மற்ற பகுதிகளில், முற்றிலும் தாவரம் அடிப்படையானவற்றிலிருந்து விலங்கு அடிப்படையான உணவுகள் வரையிலானவை உணவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ள உடன் நிகழ்வு "100-மடங்கு வரை அதிகரித்துள்ளதையும் வெளிப்படுத்துகிறது".<ref name="Campbell-China">{{cite book | author=Campbell T., Campbell T. | title=The China Study | location=Dallas | publisher=Benella Books | year=2005}}</ref> முரண்பாடாக, புற்றுநோய் மற்றும் இதய நோய் போன்ற வசதிபடைத்தவர்களின் நோய்கள் அமெரிக்கா முழுவதிலும் பொதுவானதாகக் காணப்படுகின்றன. வயது மற்றும் உடற்பயிற்சியில் சரிசெய்யப்படுகின்ற, சீனாவில் காணப்படும் பெரிய பிரதேச குழுக்கள் இந்த "மேற்கத்திய" நோய்களால் பாதிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்பு அரிதானதாகவே இருக்கிறது, ஏனென்றால் அவர்களின் உணவுமுறைகள் காய்கறிகள், பழங்கள் மற்றும் முற்றிலும் தானியம் சார்ந்தவற்றில் வளமானதாக இருக்கிறது.<ref name="Campbell-China">< /ref>
 
யுனைட்டட் ஹெல்த்கேர்/பசிபிகேர் ஊட்டச்சத்து வழிகாட்டி முற்றிலும் தாவர உணவுமுறையை பரிந்துரைக்கிறது என்பதுடன், புரதத்தை உணவில் ஒரு சுவையூட்டும் பொருளாக மட்டுமே பயன்படுத்தும்படியும் பரிந்துரைக்கிறது. 2005 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் தேதியிட்ட, ''தி சீக்ரெட்ஸ் ஆஃப் லிவிங் லாங்கர்'' என்று தலைப்பிட்ட ஒரு ''நேஷனல் ஜியாகிரபி'' அட்டைப்பட கட்டுரையும் முற்றிலும் தாவர உணவுமுறையே பரிந்துரைக்கிறது. இந்தக் கட்டுரையானது, நீண்டகாலம் வாழ்கின்ற, "முன்னேறிய நாடுகளின் மற்ற பகுதிகளில் பொதுவாக பாதிக்கப்படும் நோய்களால் சிறு அளவிலேயே பாதிக்கப்படுகின்ற, மற்றும் நீண்டகால ஆரோக்கிய வாழ்வு வாழ்கின்ற" சார்தினாக்கள், ஒகினாவாக்கள் மற்றும் அத்வெண்டிஸ்ட்கள் ஆகிய மூன்று மக்கள்தொகையினரின் வாழ்க்கைமுறை கணக்கெடுப்பு ஆகும். மொத்தத்தில் அவர்கள் சமநிலை அடைவதற்கு மூன்று தொகுதியிலான 'சிறந்த பயிற்சிகளை' வழங்குகின்றனர். மீதமிருப்பவை உங்களைப் பொறுத்த விஷயம். இந்த மூன்று குழுக்களிலும் பொதுவாக உள்ளவை "பழங்கள், காய்கறிகள் மற்றும் முற்றிலும் தானியங்களையே சாப்பிடுங்கள்" என்பதே.
:"நல்ல முறையில் ஊட்டச்சத்து பெறும் குழந்தைகள் பள்ளிகளில் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்கு சிறப்பாக செயல்படுவதை நாங்கள் கண்டுபிடித்திருக்கிறோம், இதற்குக் காரணம் அவர்கள் பள்ளிக்கு முன்னமே வந்துவிடுவதும் கற்பதற்கு அதிக நேரத்தைக் கொண்டிருப்பதும்தான் ஆனால் ஒரு வருடத்தில் பள்ளிக்கு செல்லுதலின் கற்றல் திறன் அதிகரிப்பதும் இதற்குக் காரணமாகும்."<ref>{{cite journal |author=Glewwe P, Jacoby H, King E |title=Early childhood nutrition and academic achievement: A longitudinal analysis |journal=Journal of Public Economics |volume=81 |issue=3 |pages=345–68 |year=2001}}</ref>
 
:91 சதவிகித கல்லூரி மாணவர்கள் பரிந்துரைக்கப்பட்ட பழங்கள் மற்றும் காய்கறிகளின் 7 சதவிகிதத்தை மட்டும் உண்ணும்போதே தாங்கள் நல்ல நிலையில் இருப்பதாக உணர்கின்றனர்.<ref name="ACHA-p195">< /ref>
 
:ஊட்டச்சத்துக் கல்வியானது உயர்கல்வி அமைப்பில் பயன்மிக்க வகையில் செயல்படுகின்ற ஒரு உருமாதிரியாக இருக்கிறது.<ref>நிர்வகிக்கப்பட்ட உணவுச் சேவை ஒப்பந்ததாரர்கள் தங்களது வாடிக்கைதாரர்கள் சாதனைகளுக்கான தேவைகளுக்கு விரைவாக பதிலுரைக்கின்றனர்: ஒரு நீண்டகாலப் பகுப்பாய்வு. பொதுப் பொருளாதார பத்திரிக்கை, 81(3), 345-368.</ref><ref>{{cite journal |author=Guernsey L |title=Many colleges clear their tables of steak, substitute fruit and pasta |journal=Chronicle of Higher Education |volume=39 |issue=26 |pages=A30 |year=1993}}</ref>
[[படிமம்:Anaxagoras.png|thumb|left|அனக்ஸாகோரஸ்]]
 
ஏறத்தாழ கிமு 475 இல், உணவு மனித உடலால் உறி்ஞ்சப்பட்டு ஹோமியோமெரிக்ஸைக் கொண்டிருப்பதாக அனாக்ஸாகோரஸ் குறிப்பிட்டிருக்கிறார், இது ஊட்டச்சத்துக்கள் இருந்திருப்பதைக் காட்டுகிறது.<ref name="history">< /ref> கிமு 400 ஆம் ஆண்டில், "உணவு உங்கள் மருந்தாக இருக்கட்டும், மருந்து உங்கள் உணவாக இருக்கட்டும்" என்று ஹிப்போகிரட்டஸ் கூறியுள்ளார்.<ref name="Smith">{{cite journal | url=http://bmj.bmjjournals.com/cgi/content/full/328/7433/0-g | title=Let food by thy medicine… | author=Richard Smith | journal=BMJ |date=24 January 2004| volume=328 | accessdate=2008-11-09}}</ref>
 
1500 ஆம் ஆண்டுகளில், அறிவியலாளரும் ஓவியருமான லியானார்டோ டா வின்ஸி வளர்ச்சிதை மாற்றத்தை எரியும் மெழுகுவர்த்தியோடு ஒப்பிட்டார். 1747ஆம் ஆண்டில், பிரிட்டிஷ் கப்பற்படையில் இருந்த மருத்துவரான ஜேம்ஸ் லிண்ட், முதல் அறிவியல்பூர்வ ஊட்டச்சத்து பரிசோதனையை நடத்தினார், அவர் உயிராபத்தும் வலிமிகுந்த இரத்தப்போக்குக் குலைவு நோயுமான ஸ்கர்வியிலிருந்து பல வருடங்களுக்கு கடலில் பயணம் செய்யும் கடலோடிகளை [[எலுமிச்சை]] சாறு காப்பாற்றுகிறது என்று கண்டுபிடித்தார். இந்தக் கண்டுபிடிப்பு நாற்பது வருடங்களுக்கு அலட்சியப்படுத்தப்பட்டது, அதன்பிறகு தான் பிரிட்டிஷ் வீரர்கள் "லிமிக்கள்" என்று அறியப்பட்டனர். எலுமிச்சை சாற்றிற்குள்ளாக இருக்கும் அத்தியாவசிய விட்டமின் சி அறிவியலாளர்களால் 1930கள் வரை கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.
 
 
ஏறத்தாழ 1770ஆம் ஆண்டில், "ஊட்டச்சத்து மற்றும் வேதியியலின் தந்தையான" அண்டோனி லவாய்சியர் வளர்ச்சிதை மாற்றத்தின் விவரங்களைக் கண்டுபிடித்தார், உணவி்ன் ஆக்ஸிஜனேற்றமே உடல் வெப்பத்திற்கு காரணமாகிறது என்பதை நிரூபித்தார். 1790ஆம் ஆண்டில், காட்டுக்கோழி உயிர்வாழ்வதற்கு [[கால்சியம்]] அத்தியாவசிமானது என்பதை ஜார்ஜ் ஃபோர்டைஸ் கண்டுபிடித்தார். 1800களின் முற்பகுதியில், [[கார்பன்]], [[நைட்ரஜன்]], [[ஹைட்ரஜன்]] மற்றும் [[ஆக்ஸிஜன்]] ஆகிய மூலக்கூறுகள் உணவின் முக்கியமான மூலப்பொருட்களாக அடையாளம் காணப்பட்டன என்பதோடு அவற்றின் அளவுகளை அளவிடுவதற்கான முறைகளும் உருவாக்கப்பட்டன.
 
 
1816ஆம் ஆண்டில், ஃபிரான்சுவா மெஜந்தி கார்போஹைட்ரேட்டுகளும் கொழுப்புக்களும் மட்டுமே உணவாகக் கொடுக்கப்பட்ட நாய்கள் தங்களுடைய உடல் புரதத்தை இழந்து ஒரு சில வாரங்களிலேயே இறந்துவிடுகின்றன, அத்துடன் புரதமும் சேர்த்து கொடுக்கப்பட்ட நாய்கள் உயிருடன் இருந்தன என்பதைக் கண்டுபிடித்தார், இதனால் புரதம் ஒரு அத்தியாவசியமான உணவுப் பொருள் என்று அடையாளம் காணப்பட்டது. 1840ஆம் ஆண்டில், ஜஸ்டஸ் லீபெக் கார்போஹைட்ரேட்டுக்கள் ([[சர்க்கரை]]), கொழுப்புக்கள் (கொழுப்பு அமிலங்கள்) மற்றும் புரதங்கள் (அமினோ அமிலங்கள்) ஆகியவற்றின் ரசாயன உருவாக்கத்தைக் கண்டுபிடித்தார். 1860களில், கிளாடா பெர்னார்ட் உடல் கொழுப்பானது கார்போஹைட்ரேட் மற்றும் புரதத்திலிருந்து ஒன்று சேர்க்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதைக் கண்டுபிடித்தார், இது இரத்த குளுக்கோஸி்ல் உள்ள ஆற்றல் கொழுப்பாகவோ அல்லது கிளைகோஜெனாகவோ சேமித்து வைக்கப்படலாம் என்பதைக் காட்டுகிறது.
=== 1900 ஆண்டுகளில் இருந்து இப்போதுவரை ===
1900 ஆண்டுகளின் முற்பகுதியில் கார்ல் வான் வொய்ட் மற்றும் மாக்ஸ் ரப்னர் ஆகிய இருவரும் வெவ்வேறு வகைப்பட்ட விலங்கினங்களிடத்தில் கலோரி ஆற்றலை தனியாக அளவிட்டனர், ஊட்டச்சத்தில் இயற்பியல் விதிகளைப் பயன்படுத்தினர். 1906ஆம் ஆண்டில், வில்காக் மற்றும் ஹாப்கின்ஸ் ஆகியோர் டிரிப்தோபன் என்ற அமினோ அமிலம் எலிகளின் உயிர்வாழ்க்கைக்கு அத்தியாவசியமானது என்பதைக் கண்டுபிடித்தனர். உயிர்வாழ்க்கைக்கு அவசியமானது என்று கருதிய எல்லா ஊட்டச்சத்துக்களையும் கொண்ட உணவுக் கலவையை அவர் அவற்றிற்கு உணவாக அளித்தார், ஆனால் அவை இறந்துபோய்விட்டன. இரண்டாவது எலி குழுவிற்கு விட்டமின்களைக் குறிப்பிடத்தகுந்த அளவிற்குக் கொண்டிருக்கும் உணவையும் அவர் அளித்தார்.<ref>ஹெய்ன்மேன் 2இ பயாலஜி ஆக்டிவிட்டி மேனுவல்- ஜூடித் பிரதர்டன் மற்றும் கேட் முண்டே</ref> கோலண்ட் ஹாப்கின்ஸ் கலோரிகள் மற்றும் தாதுக்களுக்கும் மேலாக ஆரோக்கியத்திற்கு அவசியமான ஆர்கானிக் மூலப்பொருட்கள் என்று "கூடுதல் உணவுக் காரணிகளை" அங்கீகரித்தார், ஆனால் இவற்றை உடலால் ஒன்றிணைத்துக்கொள்ள முடியாது. 1907ஆம் ஆண்டில் ஸ்டீபன் எம்.பாப்காக் மற்றும் எட்வின் பி. ஹார்ட் ஒற்றை தானிய பரிசோதனையை நடத்தினர். இந்தப் பரிசோதனை 1911 ஆம் ஆண்டு முழுவதும் நடந்தது.
 
 
1912ஆம் ஆண்டில், கஸிமிர் ஃபங்க் "vital (இன்றியமையாத)" மற்றும் "amine (அமின்)" ஆகிய வார்த்தைகளிலிருந்து உணவிற்கு இன்றியமையாததான vitamin (விட்டமின்) என்ற சொற்பதத்தை உருவாக்கினார், ஏனென்றால் இவை ஸ்கர்வி, பெரிபெரி மற்றும் பலேக்ரா ஆகியவற்றைத் தடுக்கின்ற அறியப்பெறாத துணைப்பொருட்களாக இருந்ததோடு இவை பின்னாளில் அமோனியாவிலிருந்து பெறப்படுபனவையாகக் கருதப்பட்டன. இந்த வி்ட்டமின்கள் இருபதாம் நூற்றாண்டின் முதல் பாதியில் ஆய்வுசெய்யப்பட்டன.
 
 
1913ஆம் ஆண்டில், எல்மர் மெக்கல்லம் கொழுப்பில் கரையக்கூடிய விட்டமின் ஏ மற்றும் தண்ணீரில் கரையக்கூடிய விட்டமின் பி என்ற முதல் விட்டமின்களைக் கண்டுபிடித்தார் (1915ஆம் ஆண்டில்; தற்போது சில தண்ணீரில் கரையக்கூடிய விட்டமின்கள் என்று அறியப்படுவது) என்பதோடு விட்டமின் சிக்கு ஸ்கர்வியைத் தடுக்கும் பெயர் தெரியாத துணைப்பொருட்கள் என்று பெயரிட்டார். லஃபாயேட் மெண்டல் மற்றும் தாமஸ் ஆஸ்போர்ன் ஆகியோரும் விட்டமின் ஏ மற்றும் பி ஆகியவற்றிலான முன்னோடியான ஆய்வுகளை செய்தவர்களாவர். 1919ஆம் ஆண்டில், சர் எட்டவர்ட் மெல்லன்பி விட்டமின் ஏ குறைபாடாக ரிக்கெட்களைத் தவறாக அடையாளம் கண்டார், ஏனென்றால் அவர் மீன் எண்ணெயைக் கொண்டு நாய்களிடத்தில் இந்த நோயை குணப்படுத்தியிருந்தார்.<ref>[http://www.beyonddiscovery.org/content/view.txt.asp?a=414 விட்டமின் டி இன் புதிகை வெளிக்கொணர்தல்] - அமெரிக்க தேசிய அறிவியல்கள் கழகம் நிதியளித்த ஆய்வுக் கட்டுரை.</ref> 1922ஆம் ஆண்டில், மெக்கல்லம் மீன் எண்ணெயில் விட்டமின் ஏவை அழித்தார், ஆனால் இது அப்போதும் ரிக்கெட்களை குணப்படுத்துவதைக் கண்டுபிடித்து விட்டமின் டி என்று பெயரிட்டார். அத்துடன் 1922 இல், ஹெச்.எம்.ஈவன்ஸ் மற்றும் எஸ்.எஸ்.பிஷப் எலி கர்ப்பமடைவதற்கு விட்டமின் இ அத்தியாவசியமானது என்பதைக் கண்டுபிடித்தனர், உண்மையில் இதனை 1925 வரை "உணவுக் காரணி எக்ஸ்" என்றே அழைத்தனர்.
'''உணவு:'''
 
: ''[[Portal:Food|உணவு (நுழைவாயில்)]]''
 
 
* 5 ஒரு நாளைக்கு
* செயல்படும் உணவு
* [[தானியங்கள்]]
* [[துரித உணவு]]
* [[இறைச்சி]]
* காய்கறிகள்
* உணவு நிபுணர்
* ஊட்டச்சத்து நிபுணர்
* உணவு ஆய்வுகள்
'''கருவிகள்:'''
 
 
== வெளிப்புற இணைப்புகள் ==
* [http://www.who.int/nutrition/topics/dietnutrition_and_chronicdiseases/en/ டயட், நியூட்ரிஷன் அண்ட் தி பிரிவென்ஷன் ஆஃப் க்ரோனிக் டிஸீஸஸ்]
 
* [http://www.who.int/nutrition/topics/dietnutrition_and_chronicdiseases/en/ டயட், நியூட்ரிஷன் அண்ட் தி பிரிவென்ஷன் ஆஃப் க்ரோனிக் டிஸீஸஸ்]
ஒரு உலக சுகாதார நிறுவன/எஃப்ஏஓ நிபுணத்துவ ஆலோசனை (2003) கூட்டு.
* [http://www.nal.usda.gov/fnic/foodcomp/Bulletins/faq.html அமெரிக்க விவசாயத் துறை (யுஎஸ்டிஏ) தொடர்ந்து கேள்விகள் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறது]
 
=== டேட்டாபேஸ் மற்றும் சர்ச் என்ஜின் ===
 
* [http://www.nutritiondata.com/ ஊட்டச்சத்து டேட்டா]
* [http://www.recipenutrition.com/ உணவுக்குறிப்பு ஊட்டச்சத்து - பொதுவான இடுபொருட்களின் நட்புரீதியான பெயர்களோடு நீடிக்கும் யுஎஸ்டிஏ டேட்டாபேஸ், உணவுக்குறிப்பு ஊட்டச்சத்து கால்குலேட்டர் மற்றும் கூடுதல் சிறப்புவாய்ந்த இடுபொருட்கள் ]
15,191

தொகுப்புகள்

"https://ta.wikipedia.org/wiki/சிறப்பு:MobileDiff/861571" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது