முதன்மை பட்டியைத் திறக்கவும்

ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III

ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III (The Geosynchronous Satellite Launch Vehicle Mark III) ஒரு செயற்கைக்கோள் ஏவுகணை ஆகும். இஸ்ரோ (ISRO)வினால் தயாரிக்கப்பட்ட இது ஒரு முறை மட்டுமே ஏவும் மீளப்பாவிக்க இயலாத வகை செலுத்து வாகனம் ஆகும்.[3][4] 5 ஜூன் 2017 அன்று 17:28 மணியளவில் இந்தியாவின் சதீஸ் தவான் விண்வெளி மையத்திலிருந்து ஜிசாட்-19 (GSAT-19) செயற்கைக் கோளுடன் விண்ணில் ஏவப்பட்டது.[5] இந்தச் செலுத்து வாகனத்தின் மூலம் புவிநிலைச் சுற்றுப்பாதைக்குச் செயற்கைக் கோள்களைச் செலுத்த இயலும். மேலும் விண்வெளிக்கு மனிதர்களை அனுப்பவும் இயலும். இச்செலுத்து வாகனத்தின் மூன்றாவது அடுக்கில் கடுங்குளிர் இயந்திரம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இதன் மூலம் அதிக எடையுடையவற்றை உந்தித் தள்ள இயலும்.[6][7]

ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III
ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III டி2 - ஜிசாட்-29 உடன்
ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III டி2 - ஜிசாட்-29 உடன்
தரவுகள்
இயக்கம் Heavy-Lift Launch System
அமைப்பு இஸ்ரோ
நாடு  இந்தியா
அளவு
உயரம் 42.4 m
விட்டம் 4.0 m
நிறை 630,000 கிலோகிராம்
படிகள் 2
கொள்திறன்
Payload to LEO 8,000 கிலோகிராம்[1]
Payload to
GTO
4,000 கிலோகிராம் [1][2]
ஏவு வரலாறு
நிலை செயலில்
ஏவல் பகுதி சதீஸ் தவான் விண்வெளி மையம்
மொத்த ஏவல்கள் 3
வெற்றிகள் 3
முதல் பயணம் 18 டிசம்பர் 2014 (துணை சுற்றுப்பாதை)

5 ஜூன் 2017 (சுற்றுப்பாதை)

Boosters (Stage 0) - S-200
No boosters 2
Engines 1 திட எரிபொருள்
Thrust 7698 கிலோ நியூட்டன்
குறித்த உந்தம் 269 வினாடிகள்
எரிநேரம் 108 வினாடிகள்
எரிபொருள் திட எரிபொருள்
First Stage - L-110
Engines 2 விகாஸ்
Thrust 1,600 கிலோ நியூட்டன்
குறித்த உந்தம் 300 sec
எரிநேரம் 220-230 வினாடிகள்
எரிபொருள் UDMH + N2O4
Second Stage - C-25
Engines 1 CE-20
Thrust 200 கிலோ நியூட்டன் (20 Tf)
குறித்த உந்தம் 450 வினாடிகள்
எரிநேரம் 720 வினாடிகள்
எரிபொருள் LOX/LH2

வரலாறுதொகு

ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் III செயற்கைக்கோளின் மேம்பாட்டுப் பணிகள் 2000 ஆண்டுகளில் தொடங்கப்பட்டு முதல் ஏவுதல் 2009 - 2010 என திட்டமிடப்பட்டது. பல்வேறு காரணிகளால் திட்டமிட்டபடி ஏவ இயலாமல் போனது.[8] 15 ஏப்ரல் 2010 ஜி. எஸ். எல். வி மார்க் II செலுத்து வாகனத்தின் மேலடுக்கு கடுங்குளிர் இயந்திரம் சரியாக இயங்காமல் தோல்வியடைந்ததும் தாமதத்திற்கான காரணங்களில் ஒன்றாகும்.[8]

கடுங்குளிர் இயந்திர மேம்பாடுதொகு

1987 ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசு இன்சாட்-2 வகை செயற்கைக் கோள்களை விண்ணில் செலுத்த அனுமதி அளித்தது. இவ்வகை செயற்கைக்கோள்களின் எடை 2 டன்களுக்கும் அதிகமாக இருந்ததால் புவிநிலைச் சுற்றுப்பாதைக்குச் செயற்கைக் கோள்களைச் செலுத்த கடுங்குளிர் இயந்திரம் தேவையானதாக இருந்தது. ரஷ்யாவிடமிருந்து இவ்வகை இயந்திரங்களை வாங்க செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தம் அமெரிக்காவின் எதிர்ப்பால் தடைசெய்யப்பட்டது.[9] இதன் காரணமாக ரஷ்யாவின் வடிவமைப்பில் உள்நாட்டிலேயே கடுங்குளிர் இயந்திரம் தயாரிக்கப்பட்டது.[10]

ஒப்பீட்டு செலுத்து வாகனங்கள்தொகு

ஜி.எஸ்.எல்.வி மார்க் III செலுத்து வாகனத்தை கீழ்க்கண்ட செலுத்து வாகனங்களுடன் ஒப்பிடலாம்,

மேற்கோள்கள்தொகு

  1. 1.0 1.1 https://www.isro.gov.in/launchers/gslv-mk-iii
  2. பிழை காட்டு: செல்லாத <ref> குறிச்சொல்; bharat என்னும் பெயரில் உள்ள ref குறிச்சொல்லுக்கு உரையேதும் வழங்கப்படவில்லை
  3. "Cryogenic rocket engine has been developed from scratch: Isro chief".
  4. "India launches 'monster' rocket".
  5. "India's heaviest rocket, GSLV Mk-III, successfully launched" (in en). NewsBytes. https://www.newsbytesapp.com/timeline/India/7657/44658/gslv-mark-iii-india-s-heaviest-rocket. 
  6. "Indian Space Research Organisation preparing for three more PSLV launches". English: The Hindu (2011-04-29). பார்த்த நாள் 15 July 2011.
  7. GSLV MkIII, the next milestone : Interview: K. Radhakrishnan Frontline 7 February 2014
  8. 8.0 8.1 "India's GSLV Mk-3 First Flight Pushed Back to April 2014" (4 April 2013). மூல முகவரியிலிருந்து 10 April 2013 அன்று பரணிடப்பட்டது. பார்த்த நாள் 19 December 2014.
  9. How ISRO developed the indigenous cryogenic engine
  10. "GSLV Mk III breaks Isro's jinx of failure in debut rocket launches".

வெளி இணைப்புகள்தொகு