முதன்மை பட்டியைத் திறக்கவும்

பிலிப்பினோ என்பது தகலாகு மொழிக்குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஒரு மொழியாகும். தகலாகு மொழியின் தரப்பதிவு செய்யப்பட்ட மொழி இதுவாகும். [3] அத்துடன் பிலிப்பைன்சு நாட்டின் தேசிய மொழியும் இப்பிலிப்பினோவே ஆகும். [4] (ஆங்கில மொழியுடன் உத்தியோகபூர்வ அந்தஸ்தை பகிர்ந்துகொண்டுள்ளது) [5] 2007 ஆம் ஆண்டில் 28 மில்லியன் மக்கள் தகலாகு மொழியினை முதலாம் மொழியாகக் கொண்டிருந்தனர். [6] இவ்வெண்ணிக்கை பிலிப்பைன்சின் சனத்தொகையில் மூன்றில் ஒரு பங்காகும். அத்துடன் 45 மில்லியன் மக்கள் இப்பிலிப்பினோ மொழியை இரண்டாம் மொழியாகக் கொண்டிருந்தனர்.[1] 185 பில்லிப்பீனிய மொழிகளில் இதுவும் ஒரு மொழியாக எத்னொலொக் (Ethnologue) இனால் அடையாளம் காணப்பட்டது. [7] பிலிப்பினோ மொழி ஆணையத்தினால் (KWF) இப்பிலிப்பினோவானது மணிலா பெருநகரத்தினதும் (தேசிய தலைநகரப் பகுதி) ஏனைய தீவுக்கூட்டங்களினதும் பேசப்படும், எழுதப்படும் சொந்தத் தாய்நாட்டு மொழியாக வரையறுக்கப்பட்டது. [8] இப்பிலிப்பினோ மொழி ஒரு புசிசென்டரிக் மொழி ஆகும். [9] பெரும்பாலும் பிலிப்பினோ என்பது தகலாகு மொழியின் மாற்றுப் பெயராகக் கருதப்படுகின்றது.[10][11] அல்லது தகலாகு மொழியின் மணிலா பெருநகரத்திற்கான கிளை மொழியாகக் கருதப்படுகின்றது.[12][13][14]

பிலிப்பினோ
Filipino
தாய் மொழியாகப் பேசுபவர்கள்
(பார்க்க தகலாகு
L2: 45 மில்லியன் (2013)[1]
இலத்தீன் (பிலிப்பினோ எழுத்துக்கள்)
Filipino Braille
அலுவலக நிலை
அரச அலுவல் மொழி
 பிலிப்பீன்சு
Regulated byபிலிப்பினோ மொழி ஆணையம்
மொழிக் குறியீடுகள்
ISO 639-2fil
ISO 639-3fil
மொழிக் குறிப்புfili1244[2]

குறிப்புக்கள்தொகு

  1. 1.0 1.1 வார்ப்புரு:E17
  2. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert ஏனையோர்., தொகுப்பாசிரியர்கள் (2013). "பிலிப்பினோ". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. http://glottolog.org/resource/languoid/id/fili1244. 
  3. "Filipino and Tagalog, Not So Simple" (24 April 2007). பார்த்த நாள் 22 May 2014.
  4. Constitution of the Philippines 1987, Article XIV, Section 6
  5. Constitution of the Philippines 1987, Article XIV, Section 7
  6. Världens 100 största språk 2007, Nationalencyklopedin, 2007 
  7. "Philippines".
  8. "Resolusyon Blg 92-1" (Tagalog) (13 May 1992). பார்த்த நாள் 22 May 2014. "Ito ay ang katutubong wika, pasalita at pasulat, sa Metro Manila, ang Pambansang Punong Rehiyon, at sa iba pang sentrong urban sa arkipelago, na ginagamit bilang."
  9. Commission on the Filipino Language Act 1991, Section 2
  10. Manipon 2013, p. 1: "The renaming of Tagalog to Filipino is for national and international use and intent, just like how Castilian, one of the languages of Spain, became known as Spanish all over the world as the national language of Spain."
  11. Paz 2008, p. 1: "Filipino is the national language of the Philippines, based on Tagalog. The new Constitution of 1987 renamed the language 'Filipino.'"
  12. Tabbada 2005, p. 31: "In fact, the Metro Manila local language and the Filipino language are synonymous to Pilipino, the earlier national language itself, which is largely Tagalog-based."
  13. Kaplan 2003, p. 73: "The [Institute of National Language] continued to work on standardisation, translation, research, and lexical elaboration. There were, however, language wars within the INL (and in the Congress and in the Courts) among purists and anti-purists and among proponents of Manila-based Tagalog (Filipino) and of Pilipino."
  14. Rubrico 2012, p. 1: "Filipino, the national lingua franca of the Philippines, is perceived as the Metro Manila Tagalog which has pervaded the entire country through media, local movies, and educational institutions."

சான்றுகள்தொகு

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பிலிப்பினோ_மொழி&oldid=1772686" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது