சியோ சோங்டாங்

சியோ சோங்டாங் (Zuo Zongtang) (10 நவம்பர் 1812 – 5 செப்டம்பர் 1885) சில நேரங்களில் தளபதி சோ சங் தங் எனவும், குறிப்பிடப்படும் இவர், ஓர் சீன அரசியல்வாதியும், பிற்கால சிங் வம்சத்தின் இராணுவத் தலைவருமாவார். [1]

சியோ சோங்டாங்
Zuo Zongtang 1875.jpg
சியோ சோங்டாங்கின் 19ஆம் நூற்றாண்டின் புகைப்படம்
தனிநபர் தகவல்
பிறப்பு நவம்பர் 10, 1812(1812-11-10)
சியாங்கின் கவுண்டி, இயுயாங் நகரம், ஹுனான் மாகாணம், சிங் அரசமரபு
இறப்பு 5 செப்டம்பர் 1885(1885-09-05) (அகவை 72)
பூச்சௌ நகரம், புஜியான் மாகாணம், சிங் அரசமரபு
அடக்க இடம் சோங்டானின் கல்லறை
பெற்றோர் சியோ குவான்லன்
மேடம் யூ
பணி இராணுவத் தலைவர், அரசியல்வாதி

ஆரம்ப வாழ்க்கைதொகு

ஹுனான் மாகாணத்தின் சியாங்கின் கவுண்டியில் பிறந்த இவர் தனது இளமை பருவத்தில் பேரரசின் தேர்வில் கலந்து கொண்டார். ஆனால் ஜூரன் என்றப் பட்டம் மட்டுமே பெற்றார் . பின்னர் இவர் விவசாயம், புவியியல், இராணுவ மூலோபாயம் ஆகியவற்றைப் படிப்பதற்காக தனது நேரத்தை செலவிட்டார். 1851 ஆம் ஆண்டில், தைப்பிங் கிளர்ச்சிக்கு எதிரான போரில் பங்கேற்பதன் மூலம் சிங் இராணுவத்தில் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். 1862 ஆம் ஆண்டில், செஜியாங் மாகாணத்தின் மாகாண ஆளுநராக பணியாற்ற ஜெங் குஃபான் என்பவர் இவரை பரிந்துரைத்தார். தனது பதவிக் காலத்தில், பிரித்தன் மற்றும் பிரெஞ்சு படைகளின் ஆதரவோடு தைப்பிங் கிளர்ச்சியாளர்களைத் தாக்க சிங் படைகளை ஒருங்கிணைத்தார். இந்த வெற்றிக்காக, இவர் மின்-ஜீ என்ற பகுதியின் ஆளுநராக பதவி உயர்வு பெற்றார். 1864 ஆம் ஆண்டில் தைப்பிங் கிளர்ச்சியாளர்களிடமிருந்து காங்சூவைக் கைப்பற்றிய பின்னர், இவர் முதல் வகுப்பு எண்ணிக்கையாக நியமிக்கப்பட்டார். 1866 ஆம் ஆண்டில், சிங் அரசாங்கத்தின் சுய வலிமை இயக்கத்தின் ஒரு பகுதியாக, இவர்,பபூச்சோ அர்செனல் மற்றும் கடற்படை அகாதமியின் கட்டுமானத்தை மேற்பார்வையிட்டார். அதே ஆண்டு, சான்-கானின் ஆளுநராக இவர் மீண்டும் நியமிக்கப்பட்டார். அங்கு இவர் கான்சு மாகாணத்தில் தொழில்மயமாக்கலை மேற்பார்வையிட்டார். 1867 ஆம் ஆண்டில், கான்சுவில் இராணுவ விவகாரங்களுக்குப் பொறுப்பான பேரரசின் ஆணையராக நியமிக்கப்பட்டார்.

பதவிகளில்தொகு

கான்சுவில் பேரரசின் ஆணையாளராக இருந்த காலத்தில், இவர் நியான் கிளர்ச்சியை அடக்குவதில் பங்கேற்றார். 1875 ஆம் ஆண்டில், துங்கன் கிளர்ச்சிக்கு எதிரான இராணுவ நடவடிக்கைகளை மேற்பார்வையிட மீண்டும் பேரரசின் ஆணையாளராக நியமிக்கப்பட்டார். 1870 களின் பிற்பகுதியில், இவர் டங்கன் கிளர்ச்சியை நசுக்கி, சிஞ்சியாங் மாகாணத்தை கிளர்ச்சிப் படைகளிலிருந்து கைப்பற்றினார் . 1875 ஆம் ஆண்டில், குவாங்சு பேரரசர் இவருக்கு ஜின்ஷி என்றப் பட்டம் வழங்கியதன் மூலம் ஒரு அசாதாரண விதிவிலக்கு அளித்தார் - ஏகாதிபத்திய தேர்வில் இவர் இதை ஒருபோதும் அடையவில்லை என்றாலும் - இவரை ஹான்லின் அகாடமியில் நியமித்தார். 1878 ஆம் ஆண்டில், இவரது சாதனைகளை அங்கீகரிக்கும் விதமாக, இவர் முதல் வகுப்பு எண்ணிக்கையிலிருந்து இரண்டாம் வகுப்பு மார்க்விசாக உயர்த்தப்பட்டார். 1881 ஆம் ஆண்டில் இலியாங்சியாங்கின் ஆளுநராக பணியாற்ற இவர் மீண்டும் நியமிக்கப்பட்டார். மேலும், கடற்படை விவகாரங்களை மேற்பார்வையிட மீண்டும் ஒரு பேரரசின் ஆணையராக நியமிக்கப்படுவதற்கு முன்பு 1884 ஆம் ஆண்டில் மாபெரும் சபையில் நியமிக்கப்பட்டார். இவர் 1885 ஆம் ஆண்டில் புஜியான் மாகாணத்தின் பூச்சோ என்ற இடத்தில் இறந்தார்.இவருக்கு மரணத்திற்குப் பிறகு வழங்கப்படும் வெங்சியாங் என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது.

பிற பணிகள்தொகு

இவர், தனது இராணுவ அடக்குமுறைக்காக சீனாவிற்கு வெளியே நன்கு அறியப்பட்டாலும், சீன விவசாய அறிவியலிம், கல்வியிலும் இவர் பங்களிப்புகளை வழங்கினார். குறிப்பாக, பணப்பயிரான அபினிக்கு மாற்றாக வடமேற்கு சீனாவிற்கு பருத்தி சாகுபடியை ஊக்குவித்தார். மேலும் சென்சி மற்றும் கான்சு மாகாணங்களில் ஒரு பெரிய அளவிலான நவீன பத்திரிகைகளை நிறுவினார். கன்பூசிய பாரம்பரியம் பற்றியும், விவசாய அறிவியலில் புதிய படைப்புகளையும் வெளியிட்டது.

மேற்கோள்கள்தொகு

ஆதாரங்கள்தொகு

வெளி இணைப்புகள்தொகு

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=சியோ_சோங்டாங்&oldid=3056954" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது