பாத்சாகி மசூதி

லாகூரில் உள்ள முகலாயர்களின் காலத்திய மசூதி

பாத்சாகி மசூதி ( பஞ்சாபி மற்றும் உருது: بادشاہی مسجد ) அல்லது "இம்பீரியல் மசூதி" என்பது பாகிஸ்தான் மாகாணமான பஞ்சாபின் தலைநகரான லாகூரில் உள்ள முகலாயர்களின் காலத்திய மசூதி ஆகும் [1] . இந்த மசூதி லாகூர் கோட்டைக்கு மேற்கே வால்ட் சிட்டி ஆஃப் லாகூரின் புறநகரில் அமைந்துள்ளது,[2] இது லாகூரின் மிகச் சிறந்த அடையாளங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.[3]

பாத்சாகி மசூதி, பேரரசர் அவுரங்கசீப் அவர்களால் 1671 ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டு, 1673 வரை இரண்டு ஆண்டுகள் நீடித்த கட்டமைப்பால், கட்டப்பட்டது. இந்த மசூதி முகலாய கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு முக்கிய எடுத்துக்காட்டாக உள்ளது. இதன் வெளிப்புறம் சிவப்பு பளிங்கு மணற்கற்களால் செதுக்கப்பட்ட பொறிப்புடன் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது. இது முகலாய காலத்தின் மிகப்பெரிய மசூதியாக உள்ளது, இது பாகிஸ்தானில் இரண்டாவது பெரிய மசூதியாகும்.[4] முகலாய சாம்ராஜ்யத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, இந்த மசூதி சீக்கிய சாம்ராஜ்யம் மற்றும் பிரிட்டிஷ் சாம்ராஜ்யத்தால் ஒரு கேரிசனாக பயன்படுத்தப்பட்டது. தற்போது இது பாகிஸ்தானின் மிகச் சிறப்பு வாய்ந்த காண வேண்டிய இடங்களில் ஒன்றாக உள்ளது.

இருப்பிடம் தொகு

 
இலாகூர் கோட்டை யிலிருந்து பாத்சாகி மசூதியின் தோற்றம்

இந்த மசூதி பாகிஸ்தானின் லாகூர் வால்ட் நகரத்தை ஒட்டியுள்ளது. மசூதிக்கான நுழைவாயில் செவ்வக வடிவிலான ஹசூரி பாக்கின் மேற்கு திசையில் அமைந்துள்ளது. மேலும் ஹசூரி பாக்கின் கிழக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள லாகூர் கோட்டையின் புகழ்பெற்ற ஆலம்கிரி வாயிலை எதிர்கொள்கிறது. லாகூரின் முதன்மையான பதின்மூன்று வாயில்களில் ஒன்றான ரோஷ்னாய் வாயிலுக்கு அடுத்தபடியாக இந்த மசூதி அமைந்துள்ளது. ரோஷ்னாய் வாயில், ஹசூரி பாக்கின் தெற்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ளது.[5]

மசூதியின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் பாக்கிஸ்தான் இயக்கத்தின் நிறுவனரும், பாக்கிஸ்தானில் பரவலாக மதிக்கப்படும் ஒரு கவிஞருமான முகம்மது இக்பாலின் கல்லறை அமைந்துள்ளது. பாகிஸ்தான் இயக்கம், பிரித்தானிய இந்தியாவின் முஸ்லிம்களுக்கான தாயகமாக பாகிஸ்தானை உருவாக்க வழிவகுத்தது.[6] மசூதியின் நுழைவாயிலுக்கு அருகில் அமைந்துள்ள சர் சிக்கந்தர் ஹயாத்கானின் கல்லறை உள்ளது. இவர், மசூதியைப் பாதுகாப்பதிலும், மீட்டெடுப்பதிலும் முக்கிய பங்கு வகித்த பெருமைக்குரியவர் ஆவார்.[7]

பின்னணி தொகு

ஆறாவது முகலாய பேரரசர் ஔரங்கசீப் தனது புதிய அரசின் மசூதிக்கான தளமாக லாகூரைத் தேர்ந்தெடுத்தார். முந்தைய பேரரசர்களைப் போலல்லாமல், ஔரங்கசீப் கலை மற்றும் கட்டிடக்கலைக்கு ஒரு பெரிய புரவலராக இருக்கவில்லை. அதற்கு பதிலாக அவரது ஆட்சியின் போது, முகலாய சாம்ராஜ்யத்திற்கு 3 மில்லியன் சதுர கிலோமீட்டருக்கு மேல் சேர்த்த பல்வேறு இராணுவ வெற்றிகளில் கவனம் செலுத்தினார்.[8]

மராட்டிய மன்னர் சத்ரபதி சிவாஜிக்கு எதிரான இராணுவ பிரச்சாரங்களை நினைவுகூரும் வகையில் இந்த மசூதி கட்டப்பட்டது. இருப்பினும் மசூதி கட்டுமானம் முகலாய கருவூலத்தை தீர்த்து, முகலாய அரசை பலவீனப்படுத்தியது.[4] மசூதியின் முக்கியத்துவத்தின் அடையாளமாக, இது லாகூர் கோட்டையின் ஆலம்கிரி வாயிலிலிருந்து நேரடியாகக் கட்டப்பட்டது. இது மசூதியைக் கட்டும் போது ஔரங்கசீப்பால் ஒரே நேரத்தில் கட்டப்பட்டது.   [ மேற்கோள் தேவை ]

வரலாறு தொகு

1671 ஆம் ஆண்டில் முகலாய பேரரசர் ஔரங்கசீப்பால் இந்த மசூதி நியமிக்கப்பட்டது. பேரரசரின் வளர்ப்பு சகோதரர் மற்றும் லாகூர் ஆளுநர் முசாபர் ஹுசைன் கட்டுமானத்தை மேற்பார்வையிட்டார். இவர் ஃபிதாய் கான் கோகா என்றும் அழைக்கப்படுகிறார்.[9] மராத்திய மன்னர் சத்ரபதி சிவாஜிக்கு எதிரான தனது இராணுவப் பிரச்சாரங்களை நினைவுகூரும் பொருட்டு அவுரங்கசீப் மசூதி கட்டப்பட்டது.[10] இரண்டு வருட கட்டுமானத்திற்குப் பிறகு, மசூதி 1673 இல் திறக்கப்பட்டது.

குறிப்புகள் தொகு

வெளி இணைப்புகள் தொகு

"https://ta.wikipedia.org/w/index.php?title=பாத்சாகி_மசூதி&oldid=3562670" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது